Αποκαλυπτική και με πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να πει, ήταν η Σουζάνα Κουόλ το βράδυ της Τρίτης στην εκπομπή Μεσάνυχτα. Η πρώην παίκτρια του GNTM 2, που προσφάτως είπε πως δεν παρακολουθεί το ριάλιτι, μίλησε για τα παιδικά της χρόνια που τα πέρασε σε ίδρυμα, για τον πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ, αλλά και για την δικαστική της διαμάχη με τον χορογράφο Τάσο Ξιάρχο.

Αυτό το τελευταίο είναι που προκαλεί σίγουρα το ενδιαφέρον, καθώς στη συνάντησή τους μέσα στο παιχνίδι δεν φάνηκε να υπάρχει κάτι προσωπικό. Όπως όμως εξήγησε η Σουζάνα Κουόλ, ο μάνατζερ της θεώρησε πως έχει ξεπεράσει το όριο ο χορογράφος με όσα είπε για εκείνη και πήρε την απόφαση να του κάνουν αγωγή.

«Εγώ δεν είχα ποτέ θέμα με τον Τάσο. Φαίνεται πως αυτός είχε θέμα μαζί μου. Έλεγε κάποια πράγματα στις εκπομπές. Έλεγε τα δικά του για μένα. Δε ξέρω αν έβριζε και τι έλεγε για μένα. Εγώ δε δίνω σημασία σε αυτά, αλλά έχει δώσει ο μάνατζέρ μου. Του έχει κάνει αγωγή γιατί έχει πει πολλά πράγματα.

Όλα αυτά τα έχει πει μόνο και μόνο για να βγει στη δημοσιότητα. Δε ξέρω γιατί τα έχει πει κιόλας, δε με ενδιαφέρει. Ποτέ δε μιλούσαμε στα παρασκήνια. Δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, αλλά με το που βγήκα και είδα πως έχει πει πολλά πράγματα για μένα, που δεν ισχύουν κιόλας. Του μάνατζέρ μου δεν του άρεσε αυτό και του άσκησε αγωγή».

GNTM 2: Ο (απίστευτος) λόγος για τον οποίο η Σουζάνα Κόουλ δεν παρακολουθεί τον διαγωνισμό

Πέραν του GNTM 2, η Σουζάνα αναφέρθηκε και στην ιστορία της ζωής της. Με καταγωγή από Σουδάν και Νιγηρία, αλλά γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ελλάδα, η Σουζάνα έζησε χωρίς πατέρα και με τη μητέρα της να αφήνει εκείνη και την αδερφή της σε ίδρυμα, καθώς δεν μπορούσε να τους προσφέρει τα απαραίτητα.

«Η μαμά μου σχολείο πήγε εδώ, στην Ελλάδα, γυμνάσιο και λύκειο. Είναι πάρα πολλά χρόνια εδώ, πάνω από 20. Κι εγώ εδώ γεννήθηκα, αλλά η καταγωγή μας είναι από Σουδάν και Νιγηρία. Δεν είναι ότι δεν θέλω να ξέρω τίποτα για τον μπαμπά μου, απλά ακόμα δεν είμαι έτοιμη να πάω να πιάσω τη μαμά μου και να τη ρωτήσω. Δεν ξέρω καν πώς είναι ο πατέρας μου, ούτε σε φωτογραφία δεν τον έχω δει. Δεν έχω καθόλου μνήμες.

Όταν εγώ ήμουν τρίτη δημοτικού και η αδερφή μου στην πρώτη, η μητέρα μου μας πήγε σε ίδρυμα γιατί δεν μπορούσε να μας μεγαλώσει. Στην αρχή ήταν πάρα πολύ δύσκολα για μένα γιατί είχα αντίληψη και ήξερα τι γινόταν. Αλλά μετά με τον καιρό δεν είχα πρόβλημα γιατί το έβλεπα σαν κατασκήνωση. Μας πήγαιναν εκδρομές, μας έδιναν δώρα, ήταν πολύ ωραία».