Στην περιοδικότητα της ανατολής του ήλιου το πρωί και της δύσης του το δειλινό έχουμε οικοδομήσεις τις ζωές μας. Και τις κοινωνίες μας. Και έχουμε χωρίσει τη μέρα σε ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα τα οποία παρακολουθούν τα ρολόγια μας. Σε ορισμένα όμως, σημεία του πλανήτη μας, ο ήλιος ανατέλλει μία φορά το χρόνο και δύει επίσης μία φορά το χρόνο. Αποξενωμένοι από την έννοια της ημέρας, τα μέλη μιας μικρής κοινότητας στον Αρκτικό Κύκλο άρχισαν να σκέφτονται: «Γιατί να μην παρατήσουμε την έννοια του χρόνου;»

Αυτή ήταν η ιδέα του Κγιέλ Όβε Χβέντινγκ (Kjell Ove Hveding), κατοίκου της πόλης Sommaroy, στον νορβηγικό Βορρά.

Διαβάστε τη συνέχεια στο ethnos.gr