Ο παππούς του και συνονόματός του, Λάμπρος Κωνσταντάρας, ήταν και παραμένει ένας από τους πιο αγαπημένους Έλληνες. Ο πατέρας του, Δημήτρης Κωνσταντάρας, είναι ένας επιτυχημένο δημοσιογράφος με πολυετή πορεία. Πολλοί υποστηρίζουν πως τα παιδιά –πόσο μάλλον τα εγγόνια, διασήμων νιώθουν την ανάγκη να ξεφύγουν από τη σκιά των γονιών τους. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, όμως, πορεύεται αυτόνομα, είτε μέσω της δισκογραφικής Digital Ray Records, είτε μέσω των ραδιοφωνικών του εκπομπών που μεταδίδεται στις περισσότερες ελληνικές πόλεις (Λαμπρούκος Μπαλαντέρ). Η έκπληξη ήρθε όταν ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος στις ευρωεκλογές με τους Έλληνες Ριζοσπάστες, του Σάββα Τσιτουρίδη. Αυτό αποτέλεσε και την αφορμή για τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Πώς σου έγινε η πρόταση να είσαι υποψήφιος στις ευρωεκλογές;

Με ένα γρήγορο τηλεφώνημα και έναν σύντομο καφέ, με τον Σάββα Τσιτουρίδη. Μου εξήγησε τι θέλει να κάνει με τους «Έλληνες Ριζοσπάστες», τις αρχές του κόμματος, τις απόψεις του και το όραμά του και με κατέκτησε πολύ γρήγορα. Ένας πολύ έμπειρος Πολιτικός που έζησε από πρώτο χέρι τόσο την ηγεσία, τα Υπουργεία και την Κυβέρνηση, όσο και τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαική Ένωση με την πολύχρονη εργασία του εκεί. Τα συνδυάζει όλα.

Ήταν έκπληξη για σένα αυτή η πρόταση;

Ήταν αρκετά, γιατί ενώ εδώ και αρκετά χρόνια έχουν γίνει κάποιες «ενοχλήσεις» για να ασχοληθώ με την Πολιτική, στο μυαλό μου το είχα αφήσει λίγο πίσω αν και το ήθελα εδώ και αρκετό καιρό. Τα πράγματα στην Πολιτική είναι σε πολύ κρίσιμο σημείο και χαίρομαι που έμπειροι πολιτικοί αποφασίζουν να εμπιστευθούν νέους και εργατικούς ανθρώπους χωρίς πρώτερη αντίστοιχη εμπειρία.

Ζυγίζοντας τα πράγματα, ποιος ήταν ο πιο σημαντικός παράγοντας που σε έκανε να πεις το ναι και ποιος ο πιο αποτρεπτικός;

Η θέληση να συμμετέχω σε αυτά που μας πληγώνουν εδώ και χρόνια και η επιθυμία να σταματήσω να κρίνω εξ αποστάσεως αλλά και να προσπαθήσω να βοηθήσω από πρώτο χέρι. Και φυσικά να αποδείξω ότι νέοι άνθρωποι με όραμ, εργατικότητα, πείσμα και γνώσεις, μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Όλα αυτά μαζί ήταν οι παράγοντες που με έκαναν να πω το «ΝΑΙ». Αποτρεπτικός παράγων δεν υπήρχε, από τη στιγμή που η οικογένεια και οι δικοί μου άνθρωποι με στήριξαν από την πρώτη στιγμή.

Η εικόνα που υπάρχει για τους πολιτικούς δεν είναι και πολύ τιμητική για εκείνους. Δεν φοβήθηκες μήπως ταυτίσουν και εσένα με αυτήν την εικόνα;

Μα αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ήθελα να ασχοληθώ! Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει από μια νέα φουρνιά ανθρώπων που θέλουν να προσφέρουν με όλες τους τις δυνάμεις και δεν ψάχνουν να βολευτούν και να βολέψουν κόσμο. Υπάρχουν καλοί και κακοί πολιτικοί. Αυτό που θέλουμε είναι καλούς, δραστήριους, -επιτυχημένους στον τομέα τους-, ανθρώπους να μπουν στην Πολιτική και να την ανεβάσουν επίπεδο. Από την πρώτη στιγμή είπα, πως από την παχυλότατη αποζημίωση των Ευρωβουλευτών (12.000ευρώ και πάνω το μήνα), θα βρω τρόπο να προσφέρω κάθε μήνα, τη μισή σε όσους την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από εμένα. Θεωρώ πως τέτοιες κινήσεις, μπορούν να γίνουν πολλές από πολλούς.

Ο παππούς σου έδωσε μια χαρακτηριστική εικόνα για τους πολιτικούς της εποχής, ερμηνεύοντας το ρόλο του «Μαυρογιαλούρου». Θεωρείς πως το επίπεδο από τότε είναι υψηλότερο ή χαμηλότερο;

Ο Μαυρογιαλούρος ήταν παρεξηγημένος, γιατί αν και έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε κάποιον κακό Πολιτικό με αυτό το παρατσούκλι, τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ένας άνθρωπος με ευθυξία που μόλις κατάλαβε πως οι γύρω του έκλεβαν, αυτός παραιτήθηκε. Βέβαια, άργησε κάπως, αλλά ακόμα και αυτό πλέον δεν το συναντάμε. Η εποχή που γράφτηκε αυτό το θεατρικό ήταν τελειώς διαφορετική, αλλά οι ατάκες παραμένουν επίκαιρες. Όσο για το επίπεδο των Πολιτικών ; Σαφώς χαμηλότερο τώρα.

Θα συνεχίσεις να εμπλέκεσαι με την πολιτική ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των ευρωεκλογών;

Η εμπειρία είναι μοναδική ούτως ή άλλως. Μου δίνει πολλά μαθήματα. Είτε εκλεγώ, είτε όχι, θα συνεχίσω να προσπαθώ να περνάω τα κατάλληλα μηνύματα. Έζησα την Πολιτική, με την εμπλοκή του πατέρα μου τα τελευταία 15 χρόνια και η γεύση είναι συνήθως πολύ πικρή. Στο χέρι μας είναι να τη γλυκάνουμε λίγο. Άλλωστε, έχω ήδη μια ακόμα πρόταση πριν καλά καλά γίνουν οι Ευρωεκλογές.

Ποια ήταν η πιο αστεία ιστορία της προεκλογικής σου καμπάνιας;

Έχω ακούσει απίστευτες ατάκες τον τελευταίο μήνα ειδικά, αλλά μια κυρία στην Πάτρα ήταν καταπληκτική γιατί είχε μπερδευτεί τελείως με τον παππού μου, τον πατέρα μου και τις συγγένειες. Θεωρούσε ότι ο παππούς μου ήταν μπαμπάς μου και ο μπαμπάς μου, ο μεγάλος αδερφός μου και επέμενε κιόλας! Τουλάχιστον ελπίζω την κρίσιμη ώρα της κάλπης να επιλέξει το σωστό ψηφοδέλτιο με τους «Έλληνες Ριζοσπάστες» και να με σταυρώσει!

Σου ζήτησαν ρουσφέτι;

Πάνω από 15 από την πρώτη ημέρα κιόλας! Και μάλιστα συνοδευόταν αρκετές φορές από την ερώτηση «γιατί να σε ψηφίσω»; Την οποία ερώτηση αποδέχομαι με χαρά και προσπαθώ να απαντώ ειλικρινώς και με ευγένεια. Αλλά όχι, μη με ψηφίσετε επειδή θα σας κάνω ένα ρουσφέτι. Δεν έχω ελπίδα έτσι ε ; Θα δείξει…!