Τετάρτη 26 Ιουνίου του 1996. «Ανδρέα, ζεις, εσύ μας οδηγείς» φωνάζουν πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες στο κέντρο της Αθήνας. Δεν κρατούν σημαίες, όπως συνήθιζαν στις προεκλογικές εκδηλώσεις, ούτε ακούγεται το «Carmina burana», ο ύμνος-ταυτότητα που συνόδευε τον ηγέτη τους. Η πιο μαζική συγκέντρωση οπαδών του Ανδρέα ήταν με εκείνον απόντα.

Επί τρεις ημέρες καταφτάνουν στην πρωτεύουσα πολίτες από τις τέσσερις γωνιές της χώρας. Επιστρατεύονται λεωφορεία, ναυλώνονται καράβια, μόνο και μόνο για να απευθύνουν το ύστατο «χαίρε» στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, που έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 23 Ιουνίου, στις 02.30, έπειτα από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο σπίτι του, στην Εκάλη. Η είδηση του θανάτου είναι το πρώτο θέμα στα κορυφαία δίκτυα του εξωτερικού και πλήθος ηγετών αποστέλλουν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα.

Πώς, όμως, αυτός ο οικονομολόγος παγκόσμιας κλάσης, ο Andy Papandreou, ο απόφοιτος και καθηγητής του Χάρβαρντ, ο πρύτανης του Μπέρκλεϊ, που συνομιλούσε με τον Galbreith και τον θαύμαζε πλήθος συμβούλων στο Λευκό Οίκο, έγινε ο μοναδικός ηγέτης, τον οποίο οι Έλληνες φώναζαν με το μικρό του όνομα, όργωνε την τριτοκοσμική ελληνική ύπαιθρο και συνομιλούσε με γεωργούς και εργάτες; Ποια ήταν εκείνα ακριβώς τα πρόσωπα και τα γεγονότα που τον καθόρισαν και τον διαμόρφωσαν;

Το Φεβρουάριο του 1948, σε ένα οδοντιατρείο, γνώρισε τη Μαργαρίτα Τσαντ.

«Δεν περίμενα να γνωρίσω το μέλλοντα σύζυγό μου σε οδοντιατρείο. Κάναμε μια πολιτική συζήτηση. Τρέφαμε αμφότεροι μεγάλο ενδιαφέρον για τα διεθνή ζητήματα. Οπότε η έλξη ήταν αστραπιαία, λόγω του ότι μιλούσαμε στο ίδιο επίπεδο, με κοινή φιλοσοφική και ιδεολογική βάση. Ήταν πολύ γοητευτικός. Βγήκαμε έξω για δείπνο και χορό. Ήταν το πρώτο μας ραντεβού και μέχρι να επιστρέψω σπίτι ήμουν ερωτευμένη» θυμάται η Μαργαρίτα.

Όλα τα νέα, πλούσιο ρεπορτάζ, καθημερινές στιγμές διασήμων και ξεχωριστές στιγμές καθημερινών ανθρώπων στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.