«Όταν όλα θα έχουν τελειώσει και η δίκη θα έχει ολοκληρωθεί, σε δέκα χρόνια από σήμερα, θα ήθελα να μην ξεχάσουν τον Παύλο μου. Και πιστεύω ότι δεν θα τον ξεχάσουν, όπως ο κόσμος δεν ξέχασε τον Λαμπράκη. Ο Παύλος έδωσε εν καιρώ ειρήνης τη ζωή του για αυτή την κοινωνία, για τα σημερινά παιδιά που παλεύουν εκεί έξω» δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» η Μάγδα Φύσσα.

Τα τελευταία έξι χρόνια, κάθε Σεπτέμβριος είναι ρημαδιασμένος για τη μητέρα του Παύλου. Κάθε φορά που πλησιάζει η μαύρη επέτειος από τη δολοφονία του γιου της, το στομάχι της σφίγγεται, οι σκέψεις την ανακατεύουν. Ομως, «δεν είναι μόνο ο Σεπτέμβριος. Είναι και οι επόμενες ημέρες, οι γιορτές, τα Χριστούγεννα. Δεν αλλάζει για εμάς κάτι, είναι ένα μαρτύριο. Μας πλημμυρίζουν αναμνήσεις όλο τον χρόνο», όπως λέει. Στο πρόσωπο της Μάγδας Φύσσα η κοινωνία αναγνωρίζει τη λέξη «αξιοπρέπεια».

Διαβάστε τη συνέχεια στο ethnos.gr