Είναι από τους καλλιτέχνες που δεν ακολουθούν την πεπατημένη, αλλά ρισκάρουν με κάτι καινούργιο –ακόμη και αν υπάρχει ο κίνδυνος της αποτυχίας. Οι Δαίμονες ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη και μάλιστα μετά από κάποιες δεκαετίες, είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε ξανά. Αλλά οι εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εκεί. Φέτος η Άννα Βίσση αποφάσισε να μην βρεθεί σε μία πίστα νυχτερινού κέντρου, αλλά στο Πάνθεον με τον Αντώνη Ρέμο.

«Δεν είμαι βιαστικός ή ταχύς άνθρωπος. Πίεσα τον εαυτό μου σε όρια που τα πλήρωσα. Συμβαίνει όταν παίρνεις τον δρόμο της φωνής. Εγώ αυτόν ακολούθησα. Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους «τι σε συγκινεί στη Βίσση«, οι εννέα θα σου απαντήσουν: «Η φωνή». Νομίζω ότι είναι ανακουφιστικό να συνεργάζεσαι με έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να πει ψέματα. Αγάπησα την αλήθεια του χαρακτήρα αλλά και του καλλιτέχνη Ρέμου. Αν και είμαι μεγαλύτερή του, ένιωσα ότι είχα να κάνω με τον μεγάλο αδελφό μου. Είναι μακράν η καλύτερη συνεργασία που έχω κάνει ποτέ».

Διαβάστε ακόμη: Άννα Βίσση: «Παιδιά δεν τσιμπάω εγώ με τέτοια»

Ενώ εξομολογείται στο Πρώτο Θέμα ότι έχει μεγάλη ανάγκη να είναι ο εαυτός της όταν τραγουδάει και το Ένα ή Κανένα αποτελεί ανάγκη εξέλιξης για εκείνη.«Βεβαίως παίζω έναν ρόλο και ο ρόλος καθορίζεται από τα λόγια που λες, από τα τραγούδια. Έχω το ίδιο πάθος που έχω ως φίλη, ως σύντροφος, ως μητέρα, ως γιαγιά. Είμαι ακριβώς η ίδια γυναίκα με το ίδιο ταμπεραμέντο, την ίδια νοοτροπία, την ίδια συμπεριφορά. Δεν βγαίνω εκεί πάνω και το παίζω κάτι άλλο. Εξακολουθώ να είμαι η Άννα. Έχει γλύκα η επιτυχία και η πρωτιά. Το θέμα είναι “μπορώ να είμαι τώρα πρώτη δίνοντας στο κοινό κάτι καινούριο;”. Αυτή η παράσταση; Δεν είναι ένα ενδιάμεσο της Μάλα, των Δαιμόνων και άλλων σόου που έχω κάνει. Πιο πολύ ανάγκη εξέλιξης ήταν. Αυτές οι δύο λέξεις μού έρχονται.