Αυτή ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα που το καράβι –με εμένα επιβάτη– έδεσε στο λιμάνι της Σούδας. Το ίδιο φτερούγισμα με την πρώτη φορά, περίπου πριν από έναν χρόνο. Τα Χανιά, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης, είναι ένας προορισμός που δεν αφήνει στον επισκέπτη της περιθώριο για χλιαρές εντυπώσεις.

Αυτή τη φορά επέλεξα ως βάση μου το επιβλητικό ξενοδοχείο Louis Creta Princess, το οποίο πρωταγωνιστεί στην παραλία του Μάλεμε, στον κοσμοπολίτικο Πλατανιά, σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από τη γραφική πόλη των Χανίων. Με το που έφτασα,
εντυπωσιάστηκα από τους πλούσιους σε βλάστηση κήπους που το περιτριγυρίζουν και φυσικά όλα όσα ακολούθησαν μου επιβεβαίωσαν όσα ήδη γνώριζα για τους Κρητικούς και τον τόπο τους: Η υποδοχή ήταν κάτι παραπάνω από εγκάρδια και το φαγητό πλούσιο και βασισμένο στις τοπικές γεύσεις και την παράδοση.

Έμεινα σε ένα από τα 420 δωμάτια που υπάρχουν στην ξενοδοχειακή μονάδα, όλα με θέα τους κήπους, την πισίνα ή τη θάλασσα –το 331 έχει θέα σε όλα. Η πρώτη
«all inclusive» ημέρα είχε στο «μενού» ένα αρκετά χορταστικό πρωινό με θέα τις τεράστιες πισίνες, λίγη ηλιοθεραπεία στην παραλία μπροστά από το ξενοδοχείο, δείπνο στο εστιατόριο Mura Asian –ναι, οι επιλογές είναι πολλές και πολυπολιτισμικές– και φυσικά βόλτα στα πανέμορφα Χανιά.

Ένας περίπατος στην παλιά πόλη, μια ματιά στον φάρο την ώρα που ο ήλιος δύει και  μια στάση σε κάποιο από τα μαγαζιά που υπάρχουν στο παλιό λιμάνι, είναι
αρκετά για να πάρεις μια πρώτη γεύση από τον τόπο.

Το ραντεβού μου με τα Χάλκινα, το ρακάδικο με το φανταστικό φαγητό (οι χοχλιοί, η μαραθόπιτα και τα μαγειρευτά θα ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς) και τη ζωντανή κρητική μουσική –ναι κάθε βράδυ– είναι κλεισμένο από την ώρα που πάτησα το πόδι μου στο νησί, ενώ λίγο μετά, και αφού έχει προηγηθεί η απαραίτητη βόλτα στα σοκάκια της γραφικής πόλης, η Συναγωγή, το καλοκαιρινό στέκι των Χανίων, είναι ο ιδανικός προορισμός για να ολοκληρωθεί η βραδιά.

Η επόμενη μέρα είναι αφιερωμένη στις παραλίες που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από τον στρατηγικό οικισμό του Πλατανιά. Στα Φαλάσαρνα δοκίμασα σερφ –ανεπιτυχώς– και έκανα μια απολαυστική βουτιά στα καταγάλανα νερά, ενώ τα Σεϊτάν Λιμάνια μου επιβεβαίωσαν τη ρήση «τα αγαθά κόποις κτώνται»,
αφού μπορεί το κατέβασμα να είναι απότομο και δύσκολο, όμως ο προορισμός και το τοπίο σε αποζημιώνουν στο έπακρο.

Η επιστροφή στο Louis Creta Princess μού επεφύλασσε ακόμα μία έκπληξη: Το Aegeo Spas, που άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό τις ημέρες που βρισκόμουν στο ξενοδοχείο, μου χάρισε μια απολαυστική εμπειρία χαλάρωσης και τη δύναμη που χρειαζόμουν για ακόμα μια μοναδική βόλτα στην αγαπημένη μου παλιά πόλη των Χανίων.