Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που αρχίζουν με αλμυρό και τελειώνουν με γλυκό και στους αντίθετους. Και κάπου ανάμεσα υπάρχουν αυτοί που ξεκινούν και τελειώνουν με αλμυρό και χώνουν ενδιάμεσα το γλυκό. Τέτοιοι είμαστε εμείς. Εγώ, δηλαδή, αλλά με αναφέρω στον πληθυντικό μιας Ευγενίας. Δεν την ξέρω την κοπέλα. Αν φτιάχνει κάποιο γλυκό, να μας το πει, για να την συμπεριλάβουμε στα καλύτεραη γλυκά της Αθήνας.

Είναι εκείνα τα γλυκά που τα έχεις δοκιμάσει από διάφορους ζαχαροπλάστες και υπήρξε ένας που σε έκανε να ξεχάσεις όλες τις υπόλοιπες φορές. Αυτό συμβαίνει και με τα γλυκά στη λίστα μας. Είναι τα γλυκά που στα συγκεκριμένα ζαχαροπλαστεία, από τους συγκεκριμένους δημιουργούς, θα τα βρεις στην καλύτερη τους εκδοχή και θα σκεφτείς «είναι το καλύτερο, γιατί δεν παίζει να μπορεί να γίνει καλύτερο απ΄αυτό»!

Το Μιλφέιγ της Δέσποινας

Οι περισσότεροι κάτοικοι της Αθήνας που ξέρουν, θα έβαζαν αυτό το μιλφέιγ πρώτο στις προτιμήσεις τους. Εγώ το προτιμώ στην απλή εκδοχή του, αλλά μπορείς να το βρεις και με διάφορα φρούτα και με διαφορετική πλαισίωση και «ένδυση». Μην χάσεις όμως την μαγεία του αυθεντικού. Είναι σαν το σουβλάκι. Ωραίες οι σος κτλ, αλλά το καλό, το σωστό είναι με μπιφτέκι, ντομάτα, κρεμμύδι. Έτσι και το μιλφέιγ της Δέσποινας. Όχι, δεν είναι με μπιφτέκι, ντομάτα, κρεμμύδι. Είναι με την κρέμα και τα φύλλα του. Φύλλα με ιδανικό κρατσάνισμα και κρέμα που ρέει μόνη της στο στόμα.

Το Εκμέκ Καταΐφι του Μελίζυμου

Το εκμέκ καταΐφι είναι με διαφορά το αγαπημένο μου γλυκό. Το έχω πετύχει με σαντιγύ από πάνω και το κερασάκι που είναι πιο παραδοσιακό, αλλά πριν κάτι μήνες έτυχε να γευτώ ένα εκμέκ άλλου επιπέδου. Το καταΐφι του είναι κλασικό, απλό, οκ. Η κρέμα του όμως είναι απόλαυση. Έχει δύο επίπεδα, ένα λευκό κι ένα πιο κίτρινο και μιλάμε στην ουσία για έναν τριπλό συνδυασμό. Το Μελίζυμο είναι ένας φούρνος-αρτοποιείο που τυγχάνει να έχει μια τρομερή ομάδα pastry chefs. Εκτός από το εκμέκ του, θα ξετρελαθείς με την σοκολατόπιτα, ιδίως αν την πετύχεις ζεστή ζεστή, και με το προφιτερόλ του.

Είναι ίσως το καλύτερο tip απ΄αυτή τη λίστα γιατί πραγματικά λίγοι γνωρίζουν ακόμα για το εκμέκ του. Κι είναι εις βάρος μου που κάνω spread τη γνώση, γιατί δεν θα μείνει για μένα μετά.

Α, μην ξεχάσω και την τάρτα oreo.

Δες περισσότερα εδώ.

Το Σουφλέ Σοκολάτας της Νανάς

Ο καθένας έχει να πει το δικό του γλυκό που έχει απολαύσει όσο δεν πάει στο μαγαζί της Νανάς Γιώτη στα Βριλήσσια. Εκεί που θα συμφωνήσουν όλοι όμως, είναι στο σουφλέ σοκολάτας. Μια φωτογραφία δεν μπορεί να το εξηγήσει, μιας και όλος ο…έρωτας βρίσκεται μέσα του.

Δες περισσότερα εδώ.

Τα τρουφάκια του Fresh

Οκ, είναι μια πολύ safe και γνωστή επιλογή. Νομίζω δεν είμαι ο μόνος που τα ερωτεύτηκε από την πρώτη μπουκιά. Δεν έχουν την εξωτερική σκληράδα που θα βρεις σε άλλα τρουφάκια. Είναι απαλά και λιώνουν στο στόμα με το που αρχίζει να κλείνει. Δεν χρειάζεται καν τα μασήσεις. Απλώς τα πιέζεις και απλώνονται με ευλάβεια στη στοματική σου κοιλότητα.

Δες περισσότερα εδώ.

Η Πάβλοβα του Le Greche

Είναι το μόνο της λίστας που δεν έχει δοκιμαστεί από μένα, αλλά η φίλη που το πρότεινε, έχει πολύ περισσότερη εμπειρία στον τομέα των γλυκών. Τούρτα παγωτό Πάβλοβα με φρούτα του δάσους και όλα αυτά τα υπέροχα που βλέπεις στη φωτογραφία. Είναι σαν τιμόνι πλοίου που σε ταξιδεύει στις θάλασσες. Έτσι και η Πάβλοβα. Σε ταξιδεύει σε θάλασσες ωραίων Κυριακών που η γιαγιά σου αναλάμβανε το γλυκό του οικογενειακού τραπεζιού.

Δες περισσότερα εδώ.

Το κανόλι του Solo Gelato

Γεύσης ιταλικού νότου στο Χαλάνδρι από ένα μαγαζί ξακουστό για το παγωτό του, αλλά ο συνδυασμός του παγωτού με το σιροπιαστό φύλλο για το κανόλι είναι μαγικός. Έχεις το κρατσάνισμα, έχεις τη γλύκα, έχεις την παγωμένη απόλαυση, δεν θες παραπάνω. Αν και μπορείς να έχεις το παραπάνω, αφού υπάρχει και το απαραίτητο topping, όπως το φιστίκι.

Δες περισσότερα εδώ.

Η σοκολατόπιτα του Σερμπετόσπιτου

Δεν πρέπει να έχει υπάρξει ξανά γλυκατζίδικο με τέτοια απήχηση. Από την πρώτη στιγμή έγινε ανάρπαστο. Από τις δύο πρώτες στιγμές για την ακρίβεια, αφού ήταν ένα μαγαζί και μετά διασπάστηκε. Εμείς μιλάμε για το Σερμπετόσπιτο της Νάνσυ που έχει πολλούς γλυκούς λόγους για να γονατίσεις από λίγωμα, αλλά το γλυκό της αγάπης, με τη λάβα σοκολάτας να βυθίζει τη σοκολατόπιτα, είναι το κορυφαίο.

Δες περισσότερα εδώ.

Τα cookies του Mon Quartier

Είναι από τις μεγάλες γλυκές απολαύσεις των νοτίων προαστίων. Πολλά ωραία θα βρεις εδώ, αλλά η ποικιλία με τα cookies τους είναι που έχει κάνει ξακουστό το Mon Quartier. Ειδικά αυτά της σοκολάτας γίνονται ανάρπαστα.

Τσέκαρε το εδώ.

Το γαλακτομπούρεκο και το ρυζόγαλο της Στάνης

Σε αυτό το αυθεντικό γαλακτοπωλείο στην καρδιά της Ομόνοιας, θα βρεις πολλά ωραία πράγματα. Τα δύο πιο φημισμένα όμως είναι τα αναφερόμενα. Γαλακτομπούρεκτο που έχει το χρώμα που θα είχε το μεράκι και η ατομική δημιουργία κι όχι η μαζική δημιουργία. Ναι, κάποιοι θα φέρετε αντίρρηση και θα πείτε για το Κοσμικόν. Εννοείται πως είναι καταπληκτικό.

Αλλά στη Στάνη μιλάμε για κάτι άλλο. Το γαλακτομπούρεκο της Στάνης είναι η μαμά σου που έρχεται να σου σκεπάσει τα πόδια το χειμώνα που σε έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ με ταινία. Το ίδιο ισχύει και για το ρυζόγαλο.

Τρομερό γαλακτομπούρεκο θα βρεις και σε ένα μέρος που δεν θα το πιστεύεις. Σε ένα μεζεδοπωλείο στην Καλλιθέα, στη Γράπα.

Over and out, πάμε κι εμείς να αγοράσουμε κανένα ταψί γιατί τα λιγουρευτήκαμε όλα!