Φεστιβάλ Βενετίας 2019: Οι ταινίες που θα λάμψουν, το gender equality και ο Ρόμαν Πολάνσκι

Παραδοσιακά είναι το Φεστιβάλ που βγάζει τις κυρίαρχες ταινίες των Όσκαρ. Αλλά ακόμα κι όταν δε συμβαίνει αυτό, το Φεστιβάλ της Βενετίας έχει πάντα να αναδείξει εκείνη τη μία που θα συζητηθεί όσο τίποτα από τους κριτές.

Στο φετινό line up των 21 ταινιών, εκείνη που φαίνεται να προπορεύεται για το Χρυσό Λιοντάρι από τις χολιγουντιανές παραγωγές είναι το Joker κι αυτό κυρίως λόγω Χοακίν Φίνιξ. Πολύ πιο πιθανό είναι όμως ο Φίνιξ να πάρει το βραβείο για άνδρες ηθοποιούς και το βραβείο ταινίας να πάει κάπου αλλού.

Πού αλλού; Είτε στο Truth είτε στο Laundromat. Σε αμερικάνικα βραβεία, το δεύτερο θα έπαιρνε ασυζητητί το μεγάλο βραβείο, αφού καταπιάνεται με ένα σκάνδαλο, τα Panama Papers, και πρωταγωνιστεί η Μέριλ Στριπ.

Εδώ όμως είναι ο ευρωπαϊκός νόμος. Κι αυτός λέει ότι οι χολιγουντιανές παραγωγές παίρνουν απλώς το πουσάρισμα εν όψει Όσκαρ και ο Χρυσός Λέοντας πάει σε άλλης μορφής αφήγηση. Γι΄αυτό το Truth είναι στα δικά μας μάτια το φαβορί.

Ας δούμε όμως λίγο πιο λεπτομερώς τις ταινίες που θεωρούμε ότι θα ξεχωρίσουν.

Marriage Story

Αν διάβαζε κανείς απλά το στόρι και τους συντελεστές, δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να μιλήσει για κάτι ιδιαίτερο. Το trailer όμως που κυκλοφόρησε και ήταν διπλό, με αφήγηση από Σκάρλετ Γιοχάνσον και Άνταμ Ντράιβερ, κατέδειξε μια έξυπνη σκηνοθετική μανιέρα και μια μαεστρία στο μοντάζ από τον Νόα Μπάουμμπαχ.

Απ΄αυτή την οπτική θα μπορούσε να είναι μια δραματική-κοινωνική ταινία ευρωπαϊκής αιχμής κι όχι μια ακόμα αμερικάνικη ιστορία.

Joker

Το τι εστί Τζόκερ, το γνωρίζουμε. Το ότι υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο ο Χοακίν Φίνιξ να αγγίξει Τζακ Νίκολσον και Χι Λέτζερ είναι κάτι που συναρπάζει όλο το σινεμά, πριν καν γίνει.

Ema

Ο Πάμπλο Λαραΐν είναι το enfant terrible του σινεμά της Λατινικής Αμερικής. No, El Club, Neruda και Jackie είναι τέσσερις ταινίες του που το έχουν αποδείξει. Στο Ema συνεργάζεται ξανά με τον μούσο του, τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, αλλά η πρωταγωνίστρια είναι Μαριάνα ντι Χιρολάμο και το μόνο που ξέρουμε για την ταινία είναι πως αποτελεί μια δραματική ταινία τοποθετημένη στην πατρίδα του Λαραΐν, την Χιλή.

Wasp Network

Ο Ολιβιέ Ασαγιάς μεταφέρει στο σινεμά μια αληθινή ιστορία διείσδυσης Κουβανών πρακτόρων σε αμερικάνικους οργανισμούς τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Τότε τα πράγματα ήταν ακόμα πολύ θερμά ανάμεσα στις ΗΠΑ και τον Κάστρο. Η κυβέρνηση είχε συστήσει μυστικές υπηρεσίες που επιτίθεντο με βόμβες στην Κούβα για να αποσταθεροποιήσουν την διακυβέρνηση του Φιντέλ.

Ο Φιντέλ αποφασίζει να απαντήσει και κάπως έτσι στήνεται το Wasp Network, το Δίκτυο της Σφήκας. 12 άντρες και 2 γυναίκες γίνονται κατάσκοποι εκ των έσω αυτών των αμερικανικών υπηρεσιών και μποϋκοτάρουν τα σχέδια τους ή προειδοποιούν την Κούβα. Κάποια στιγμή όμως γίνονται αντιληπτοί και πρέπει να διαφύγουν άμεσα.

Τρελά ιντριγκαδόρικη είναι και η σύνθεση του καστ: Πενέλοπε Κρουζ, Βάγκνερ Μόουρα (ο Πάμπλο Εσκομπάρ του Narcos), Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ και Άνα δε Άρμας.

The Perfect Candidate

Η Χάιφα αλ-Μανσούρ είναι η μία από τις δύο γυναίκες σκηνοθέτιδες του Φεστιβάλ και μετά από τις εξελίξεις που θα δεις στη συνέχεια, η ταινία της έχει αυξήσει τις πιθανότητες της για διάκριση. Τόσο γιατί είναι γυναίκα όσο και για την ιστορία που αφηγείται. Ίσως και γιατί η πρόεδρος της επιτροπής είναι γυναίκα και το Φεστιβάλ πιθανότατα να θελήσει να δείξει ότι η κατηγορία για gender inequality δεν είναι τόσο βάσιμη.

Στο The Perfect Candidate η Μανσούρ περιγράφει την προσπάθεια της Μάριαμ να γίνει η πρώτη γυναίκα που θα διεκδικήσει και θα κατακτήσει ένα δημόσιο αξίωμα στη Σαουδική Αραβία. Μια ιστορία που αν διαθέτει έστω και σε ένα 70% τη φιλοσοφία του αραβικού και εν γένει μεσανατολίτικου σινεμά, θα είναι απίθανο να μην γίνει αποδεκτή με υποκλίσεις.

The Laundromat

Πριν από 3 χρόνια ο κόσμος συγκλονιζόταν από το σκάνδαλο Panama Papers. Τέτοιες ιστορίες αποτελούν εύκολη λεία για τύπους σαν τον τρομερό Στίβεν Σόντεμπεργκ. Γι΄ αυτό είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή που έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες, ότι θα γράψει ένα σενάριο και θα κάνει ταινία.

Δεν του πήρε πολύ χρόνο και στο Φεστιβάλ της Βενετίας θα δούμε την ταινία του με τη Μέρι Στριπ που θα συνηγορείται από τους Γκάρι Όλντμαν, Αντόνιο Μπαντέρας, Γουίλ Φόρτε, Ντέιβιντ Σουίμερ, Τζέφρι Ράιτ από το Westworld, Μελίσα Ράουχ ή αλλιώς τη Μπερναντέτ από το Big Bang Theory και τον Ρόμπερτ Πάτρικ, τον κακό Terminator στην δεύτερη ταινία.

The Truth

Ο Ιάπωνας σκηνοθέτης Χιροκάζου Κόρε-Έντα, ένα χρόνο μετά το Shoplifters, μια από τις καλύτερες ταινίες του απωανατολίτικου σινεμά και νικήτρια του Χρυσού Φοίνικα, διαχειρίζεται ένα τρομερό καστ. Κατρίν Ντενέβ, Ζιλιέτ Μπινός, Ίθαν Χοκ πρωταγωνιστούν σε μια ιστορία όπου η πρώτη είναι η Φαμπιάν, μια τρανή ηθοποιός, η δεύτερη η Λουμίρ η κόρη της και ο Χοκ είναι ο Χανκ, άντρας της Λουμίρ.

Η Φαμπιάν αποφασίζει να δημοσιεύσει την αυτοβιογραφία της και πολλά απ΄αυτά που λέει μέσα δεν αρέσουν δημοσιευμένα στην κόρη της. Αυτά θα τις φέρουν κοντά με τρόπο διχαστικό. Η επανασύνδεση φέρνει στην επιφάνεια καλά κρυμμένες αλήθειες κι από τις δύο πλευρές. Η σχέση τους μοιάζει να οδηγείται στο γκρεμό, στην ουσία όμως χτίζεται σε πολύ πιο στέρεο έδαφος.

Κυριαρχία του Netflix

Στα Όσκαρ του περασμένου Φεβρουαρίου ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση στην Ακαδημία του Χόλιγουντ για το πόσο είναι θεμιτό να συμμετέχουν ταινίες που δεν έχουν βγει στις αίθουσες και προφανώς αναφερόταν στο Netflix που με το Roma πήγε να τα σαρώσει όλα, αλλά ευτυχώς το μεγάλο βραβείο πήγε στο Green Book.

Λίγο μετά, στις Κάννες πήρε σάρκα και οστά το εμπάργκο των Φεστιβάλ στο Netflix. Ένα εμπάργκο που δεν κράτησε πολύ όμως. Σε αντίθεση με τις Κάννες, το Φεστιβάλ Βενετίας είναι ανοιχτό σε κάθε καλή ταινία και κάπως έτσι βλέπουμε φέτος μια μεγάλη παρουσία του Netflix με 3 ταινίες που έχουν ήδη συζητηθεί πολύ και είναι πιθανό μια απ΄αυτές να βραβευτεί.

Το Laundromat του Σόντεμπεργκ με Μέριλ Στριπ, το The King του Νταβίντ Μισό με Τιμοτέ Σαλαμέ-Τζόελ Έτζερτον-Μπεν Μέντελσον-Ρόμπερτ Πάτινσον και το Marriage Story του Νόα Μπάουμμπαχ με Γιοχάνσον-Ντράιβερ.

Αυτή η τριάδα καθιστά το Φεστιβάλ της Βενετίας ως το πρώτο όπου οι streaming πλατφόρμες έχουν τέτοια εκπροσώπηση και θα έχει τρομερό ενδιαφέρον να δούμε τι θα συμβεί στα επόμενα χρόνια όπου εκτός του Netflix και του Amazon, θα υπάρχουν τα Disney+, HBO Go, Apple TV, Youtube Premium με πιο ενισχυμένη θέση και Facebook Watch επίσης πιο ενισχυμένο.

Η αποχώρηση της Τζένιφερ Κεντ από την επιτροπή

Πριν ένα χρόνο κέρδιζε στο Φεστιβάλ Βενετίας το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής για το Nightingale. Φέτος, είχε συμφωνήσει να είναι μέλος της Επιτροπής. Όμως η Τζένιφερ Κεντ αποχώρησε πριν από 3 μέρες και αμέσως άρχισε η σπέκουλα. Η επίσημη αιτιολογία έκανε λόγο για ένα οικογενειακό ζήτημα που δεν της επέτρεπε να βρίσκεται εκεί.

Αν όμως κάποιος συνδέσει τις τελίτσες με τις δηλώσεις της για την ανισότητα στην εκπροσώπηση των γυναικών σκηνοθέτιδων πριν από ένα μήνα περίπου, τότε ίσως να βρει και την βασική αιτία της αποχώρησης της.

Είναι ένα γεγονός ότι το φετινό Φεστιβάλ έχει μια μεγάλη απόκλιση. Μικρότερη από πέρσι όπου η Κεντ ήταν η μόνη γυναίκα, αλλά και πάλι, η αναλογία 19-2 δεν είναι καθόλου τιμητική.

Σάνον Μέρφι με το Babyteeth και Χάιφα Αλ-Μανσούρ με το The Perfect Candidate είναι οι μόνες γυναίκες που σκηνοθετούν στο Φεστιβάλ. Μοναδική παρηγοριά είναι πλέον πως στην κεφαλή της επιτροπής βρίσκεται η σκηνοθέτιδα Λουκρέσια Μαρτέλ.

Την ίδια στιγμή, οι μομφές για την ανισότητα επιβεβαιώνονται κι από την παρουσία του Ρόμαν Πολάνσκι στο διαγωνιστικό κομμάτι και του Νέιτ Πάρκερ που κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση στα γυρίσματα της προηγούμενης ταινίας του Birth of A Nation, η ταινία του οποίου θα ανοίξει μάλιστα το Φεστιβάλ.

Τέτοιοι συσχετισμοί διατηρούν σε σχεδόν μόνιμη βάση το μεγάλο ερώτημα: πρέπει η τέχνη να συγχέεται με την προσωπική ζωή ή όχι;