Κάποιοι μαζεύουν γραμματόσημα. Άλλοι είναι φιλοτελιστές. Άλλοι μαζεύουν παιχνίδια lego ή playmobil. Ο Νότης Χάλαρης είχε πάθος με τον αθλητισμό από μικρός και δη με το ποδόσφαιρο. Κάποια στιγμή σκέφτηκε ότι αυτό δεν του είναι αρκετό ως συναίσθημα. Ήθελε να το νιώσει, ήθελε να παλέψει περισσότερο για το πάθος του κι όχι απλώς να το παίρνει παθητικά με την απλή θέαση αγώνων κτλ.

Γι΄αυτό αποφάσισε να κάνει μια συλλογή με αντικείμενα που σχετίζονται με τα σπορ και κυρίως τον βασιλιά τους, το ποδόσφαιρο. Έτσι, αγόρασε φανέλες, παπούτσια, γούρια, εφημερίδες, οτιδήποτε του ιντρίγκαρε τη σκέψη και στα 21 του έχτισε τον δικό του ναό στο σπίτι του στον Πειραιά. Ένα Μουσείο Αθλητικής Ιστορίας θα μπορούσε κάποιος να πει. Κι είναι δομημένο σε πρότυπα μουσείου ομάδας.

Τα πάθη είναι ωραίο να μοιράζονται, να προωθούνται και γι΄αυτό μιλήσαμε με τον Νότη, ώστε να μας περιγράψει το «παρασκήνιο» πίσω από τα εκθέματα της συλλογής του.

– Ποια είναι η πρώτη σας ανάμνηση από τον αθλητισμό και γιατί πιστεύετε ότι σας έχει μείνει έντονη ως σήμερα;

Ήταν το πρώτο μου γκολ. Επειδή έπαιζα άμυνα, δεν ήταν εύκολο να σκοράρω και ειδικά σε εκείνες τις ηλικίες (ήμουν 7 ετών), όλοι θέλαμε να βάλουμε γκολ. Τελικά κατάφερα με ένα μακρινό σουτ να βάλω και ήταν ξεχωριστό για εμένα.

– Τι είναι αυτό που σας έδωσε η ενασχόληση με τον αθλητισμό για να φτάσετε στο σημείο να εκφράσετε την αγάπη σας με έναν μουσειακό χώρο;

Μου άρεσε το ποδόσφαιρο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Γενικά όλοι στην οικογένεια ήταν έτσι και μου πέρασαν το «μικρόβιο». Στα 14 μου, βλέποντας τον πατέρα μου να συλλέγει με τόσο χαρά και αγάπη παλιά μπουκάλια, ραδιόφωνα κλπ., του ζήτησα να με πάρει μαζί του στον χώρο που πήγαινε. Εκεί, ξύπνησε μέσα μου ένα ακόμα «μικρόβιο». Αυτό του συλλέκτη.

Η αρχή έγινε με παλιές αθλητικές εφημερίδες και σιγά σιγά πλαισιώθηκε από αναμνηστικά, εισιτήρια, άλμπουμ, προγράμματα κλπ. Στα 16, αποφάσισα να εκμεταλλευτώ το παλιό μαγαζί των γονιών μου και να δώσω στην συλλογή τον χώρο που της αξίζει, φτιάχνοντας τα πάντα μόνος μου και βάζοντάς τα όπως πρέπει. Στα 18, ένα δώρο της κοπέλας μου θα μου δώσει την ευκαιρία να προσθέσω ένα ακόμα στοιχείο που θα γίνει το «εξώφυλλο» του Chal’s museum. Μου αγόρασε την φανέλα του Πολ Πογκμπά και από τότε ξεκίνησα να συλλέγω και εμφανίσεις, φτάνοντας τις 226 μέχρι σήμερα.

– Ποιο είναι το πιο ακριβό αντικείμενο στο μουσείο σας;

Είναι η φορεμένη φανέλα του Τσάβι από τα προημιτελικά του Euro 2008, όταν η Εθνική Ισπανίας αντιμετώπισε την αντίστοιχη της Ιταλίας.

– Ποιο είναι το πιο ανεκτίμητο για εσάς;

Είναι η φανέλα του Κώστα Κατσουράνη με την Εθνική Ελλάδος από το παιχνίδι με την Νιγηρία, στους ομίλους του Μουντιάλ του 2010. Πέρα από την αξία της, είναι ανεκτίμητη για εμένα καθώς μου την έφερε ο ίδιος όταν επισκέφτηκε τον χώρο μου και μου την υπέγραψε εκείνη την στιγμή. Δεν γίνεται να μην τον ευχαριστήσω και δημόσια.

– Ποιο είναι το επόμενο αντικείμενο που θέλετε να προσθέσετε στη συλλογή σας;

Είναι πολλά που θέλω, όμως ο επόμενος στόχος είναι μία φορεμένη του Γιόχαν Κρόιφ. Δύσκολος στόχος αλλά πάντα ελπίζω.

– Θεωρείτε πως δένονται σήμερα οι άνθρωποι με το ποδόσφαιρο με τον τρόπο που μπορεί να δεθήκατε εσείς; Νομίζω πως το χρηματιστήριο του ποδοσφαίρου απωθεί κάπως τους πιο ρομαντικούς.

Τα λεφτά έχουν πάρει πρωταγωνιστικό ρόλο πλέον και σίγουρα δεν είναι και το καλύτερο. Οι εποχές, όμως, αλλάζουν και πρέπει να την ακολουθούμε για να μην χάσουμε την «μπάλα». Ωστόσο, μου αρέσει που βλέπω νέα παιδιά που μπορούν να διαδεχτούν τους Μέσι, Ρονάλντο κλπ.

– Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε για να βρείτε ένα έκθεμα και τι πρέπει να έχει για να το βάλετε στη συλλογή σας;

Είναι διάφορες διαδικασίες για το οτιδήποτε. Προσπαθώ να κρατιέμαι ειδικά όταν βλέπω κάτι που θέλω πολύ. Πάντως είναι δύσκολο γιατί πρέπει να είσαι στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή και με τα κατάλληλα χρήματα. Πλέον έχω ρίξει το βάρος στις εμφανίσεις αλλά εφόσον βρω κάτι πολύ καλό από αντικείμενα, δεν λέω όχι. Όμως οι φορεμένες φανέλες είναι το κύριο πράγμα.

– Είναι ακριβό το χόμπι σας όπως καταλαβαίνω. Τι σας δίνει διαρκώς κίνητρο;

Πράγματι είναι ακριβό αλλά κρατάω χαμηλά τις τιμές, όσο μπορώ. Σίγουρα στερούμε πράγματα επειδή είναι υψηλές τιμές, όμως παίρνω πολύ μεγάλης αξίας σε μικρά ποσά. Το κίνητρο είναι ότι αυτή η συλλογή με ηρεμεί. Μπορεί να έχω περάσει μία δύσκολη μέρα και μόλις μπω και κάτσω εκεί, να ηρεμώ τόσο εύκολα και να περνάνε όλα. Είναι το φάρμακο μου. Και επειδή έχει γίνει κομμάτι της ζωής μου, θέλω να εξελίξω τόσο που να βγάζω και χρήματα από εκεί. Για αυτό από τον Φλεβάρη ο χώρος θα είναι ανοιχτός για το κοινό με δωρεάν είσοδο. Εφόσον δω ότι αρέσει στον κόσμο, τότε θα κάνω το βήμα παραπάνω, το οποίο θα το μάθετε την στιγμή που πρέπει. 

* Μπορείς να δεις τα «εκθέματα» του Νότη στο Fb page του και στο Instagram.