Συγχρονισμένη περίοδος αποκαλείται το φαινόμενο κατά το οποίο γυναίκες που ζουν ή εργάζονται για αρκετό καιρό στον ίδιο χώρο τείνουν να έχουν περίοδο πάνω κάτω τις ίδιες μέρες.

Πρόκειται για φαινόμενο – θρύλο, στο οποίο πολλές γυναίκες πιστεύουν, ενώ κάποιες ισχυρίζονται ότι αυτή που αδιαθετεί πρώτη είναι η «αρχηγός» της παρέας και άλλα τέτοια αστεία και χωρίς καμία επιστημονική βάση.

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Έχει επιστημονική εξήγηση αυτό που πολύ συχνά συμβαίνει. Γιατί συμβαίνει, αλλά μέχρι τώρα καμία σχετική μελέτη δεν μπορούσε να δώσει εξήγηση.

Ας ξεκινήσουμε από το ερώτημα γύρω από τις περιόδους και από το αν μπορούν πραγματικά να συγχρονιστούν.  Ας δούμε το παράδειγμα των συγκατοίκων: εάν δύο ή περισσότερες γυναίκες συγκατοικούν και μοιραία περνούν πολλές ώρες της ημέρας τους μαζί, θα έχουν περίοδο ταυτόχρονα;

Σύμφωνα με την Alexandra Alvergne, καθηγήτρια συνεργαζόμενη με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Τμήμα Βιοπολιτισμικής Ανθρωπολογίας, εξηγεί ότι αυτό -το ότι οι γυναίκες συγχρονίζονται στην περίοδό τους- είναι μία εξαιρετικά δημοφιλής πεποίθηση, χωρίς ωστόσο καμία επιστημονική βάση.

«Στους ανθρώπους αρέσουν αυτού του είδους οι συναρπαστικές ιστορίες. Τους αρέσει να παρατηρούν τα τυχαία φαινόμενα και επιδιώκουν να τα εξηγούν. Όταν η εξήγηση είναι το απολύτως τυχαίο, παύει να είναι ενδιαφέρουσα», λέει χαρακτηριστικά η ίδια.

Η έννοια του «συγχρονισμού περιόδου» εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως επιστημονική ιδέα σε ένα άρθρο του 1971.  Σύμφωνα με αυτό, οι γυναίκες που ζούσαν κοντά – μοιράζονταν το ίδιο φοιτητικό δωμάτιο, για παράδειγμα- ή που ήταν στενές φίλες, γνώρισαν αυξημένο συγχρονισμό της εμμήνου ρύσεως.

Οι συντάκτες αυτής της μελέτης πίστευαν ότι αυτό πιθανότατα συνέβη επειδή οι γυναίκες που ζούσαν τόσο κοντά μαζί «αντάλασσαν» τις φερομόνες και με την πάροδο του χρόνου, βίωσαν αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο.

Όμως, μεταγενέστερες μελέτες έθεσαν εν αμφιβόλω τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές για την έρευνα του 1971.  Στα χρόνια που ακολούθησαν, νέες έρευνες απλώς έφεραν στην επιφάνεια παραμέτρους και παράγοντες που δεν είχαν υπολογιστεί στην πρώτη έρευνα, καθώς και «έλλειψη εμπειρικών στοιχείων για συγχρονισμό στις προηγούμενες μελέτες τόσο των δυτικών όσο και των μη δυτικών πληθυσμών».

Επιπλέον, οι μελέτες που ακολούθησαν δεν ήταν ποτέ σε θέση να επαναλάβουν τα ευρήματα της αρχικής έρευνας, τουλάχιστον όχι σε πειστικό βαθμό. Για παράδειγμα, έρευνα των προηγούμενων ετών που εκπονήθηκε πάλι μεταξύ γυναικών που συγκατοικούσαν στη φοιτητική εστία δεν επαλήθευσε την αρχική έρευνα.

Οι ερευνητές έχουν πλέον την τάση να πιστεύουν ότι η έννοια δεν είναι παρά ένας μύθος, με κάθε συγχρονισμό να είναι αμιγώς τυχαίος και συμπτωματικός.

Με πληροφορίες από BBC.com