Μέχρι να κάνεις το πρώτο σου ταξίδι, το να ταξιδεύεις είναι απλώς μια επιθυμία. Μόλις το κάνεις, το ταξίδι γίνεται ένα νέο συναίσθημα κάθε φορά. Πρώτα είναι αυτό το άγχος του αν θα προλάβεις να δεις όλα όσα θες. Μετά είναι η παρουσία εκεί και το απόλυτο κενό μέσα σου που θα απορροφήσει τις εικόνες και τις εμπειρίες. Τέλος, είναι οι πρώτοι σπόροι νοσταλγίας. Εκεί που ανασυνθέτεις ξανά το ταξίδι όσο το έχεις φρέσκο στο νου σου, ώστε να μην το ξεχάσεις.

Τα τελευταία δύο χρόνια έχω μπει σε μια λογική να έχω στόχο τα 3 ταξίδια στο εξωτερικό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να μην κάνω διακοπές σε νησί το καλοκαίρι. Ένα παρακλάδι του στόχου είναι τα ταξίδια να γίνονται σε προορισμούς που δεν είναι τόσο δημοφιλείς στον κύκλο ανθρώπων που συναναστρέφομαι. Δεν θέλω Λονδίνο, δε θέλω Παρίσι, δε θέλω Ρώμη. Υπάρχουν πόλεις ευρωπαϊκές που έχουν ομορφιές που είναι σχεδόν άθικτες ή θιγμένες στον ελάχιστον δυνατό βαθμό από τον τουρισμό.

Με αυτή τη λογική το ταξίδι γίνεται και μια εμπειρία που δεν θες να την έχεις κοινή με τον άλλο, αλλά θες να την μοιραστείς, θες να τον καθοδηγήσεις. Θες να είσαι εσύ αυτός που θα του προτείνει τι να κάνει και να τον καθησυχάσεις πως θα δει όσα αξίζει να δει.

Προσφάτως βρέθηκa για 3 ημέρες στη Φρανκφούρτη, μια μεγάλη γερμανική πόλη, το κέντρο της ευρωπαϊκής οικονομίας με την ΕΚΤ, το οικονομικό κέντρο της Γερμανίας. Δεν θα έλεγες πως είναι πόλη-outsider, αλλά τουριστικά είναι πίσω από το Βερολίνο, το Μόναχο και το Αμβούργο. Έχει όμως μια τεράστια δυναμική.

Πρώτα απ΄όλα είναι μια πολυπολιτισμική πόλη, αλλά με τους ανθρώπους να είναι όλοι απόλυτα ενσωματωμένοι στο σύνολο. Δεύτερον, είναι η πόλη που αν σου αρέσουν τα ψώνια θα τρελαθείς. Όλες οι μεγάλες μάρκες βρίσκονται εδώ και μέσα σε μεγάλα κτήρια που είναι εντυπωσιακά, σχεδόν αρχιτεκτονικά θαύματα. Για παράδειγμα το κτήριο της Louis Vuitton είναι απίστευτο. Τρίτον, η Φρανκφούρτη είναι μια πόλη με πάρα πολλούς ουρανοξύστες. Πάρα πολλούς. Σε βαθμό που αν σταθείς σε οποιονδήποτε από τους κεντρικούς δρόμους και κοιτάξεις προς τα πάνω, θα έχει κρυφτεί ο ουρανός και θα αντικρύζεις…γεωμετρία.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ

Κοντά στο κέντρο, αλλά όχι πολύ κέντρο. Ιδανικό σημείο είναι σε ακτίνα 800-1200 μέτρα από τους κεντρικούς δρόμους, την Στεφανστράσε, την Κουρτ-Σουμάχερστράσε, την Τσέιλ και τη Μπερλινερστράσε. Ακόμα πιο ιδανικά θα πρότεινα κοντά στον σταθμό Κονσταμπλερβάχε, όπου περνάνε όλα τα τρένα και μετρό από και προς το αεροδρόμιο.

Γενικώς το σύστημα μέσων μεταφοράς είναι χαοτικό, οπότε θα σου πρότεινα να το αποφύγεις και να κινηθείς με τα πόδια, καθώς όλα είναι κοντά σε απόσταση το πολύ 25 λεπτών με τα πόδια. Έχει 9 γραμμές τρένων και άλλες 9 για μετρό. Κι επειδή δεν μιλάνε ιδιαίτερα αγγλικά, ούτε θα βρεις ανθρώπους να σε βοηθήσουν με το εισιτήριο στα αυτόματα μηχανήματα, καλύτερα πόδια. Εγώ παραλίγο να βγάλω εισιτήριο από το αεροδρόμιο προς το ξενοδοχείο αξίας 15 ευρώ, ενώ είναι στα 5 ευρώ η απόσταση.

ΒΑΣΙΚΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Τα περισσότερα αξιοθέατα βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις μεταξύ τους, εκατέρωθεν στις δύο πλευρές του ποταμού Μάιν που τέμνει την πόλη.

Έχε στο νου σου πως τις Δευτέρες τα μουσεία είναι κλειστά, άρα αν πας σε διάστημα με Δευτέρα, βάλε στη Δευτέρα τα αξιοθέατα που δεν απαιτούν είσοδο για να τα δεις, όπως οι δύο όπερες που είναι εντυπωσιακές αρχιτεκτονικά. Ή όπως ο ουρανοξύστης MMK, που είναι 56 όροφοι, το ψηλότερο κτήριο της Ευρώπης με λίγα λόγια. Από εκεί έχεις θέα όλη τη Φρανκφούρτη με 7 ευρώ εισιτήριο. Φυσικά να είσαι καλά ντυμένος γιατί φυσάει τρομερά. Έχει βέβαια ένα ωραίο εστιατόριο-μπαρ που μπορείς να κάτσεις να φας και να παρατηρείς τη θέα σε κλειστό χώρο.

Από μουσεία, στην πλευρά της πόλης που είναι οι εμπορικοί δρόμοι θα βρεις το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Αρχαιολογικό και την Kunsthalle. Στην τελευταία δεν χρειάζεται να τρελαθείς να την δεις από μέσα, αν δεν έχει κάποια έκθεση που να σε ενδιαφέρει. Απ΄έξω είναι πιο εντυπωσιακή.
Αυτά είναι τα βασικά. Να τα δεις όλα και να τσεκάρεις τις περιοδικές εκθέσεις που μπορεί να έχουν. Στο αρχαιολογικό θα σου έλεγα να πας μόνο αν δεν έχεις πάει σε άλλο αρχαιολογικό μουσείο σε χώρα της Κεντρικής Ευρώπης.

Όλα βρίσκονται γύρω από τη φημισμένη περιοχή του Ρέμερμπεργκ, ένα παλιό φρούριο του 15ου αιώνα που έχει τα φημισμένα πολύχρωμα σπίτια. Είναι μια κλασική πλατεία Κεντρικής Ευρώπης στο κέντρο του με gift shops και μαγαζιά για να φας και να πιεις. Τα πιο ωραία όμως είναι κάτι μαγαζιά με χειροποίητα γλυκά που ειναι χωμένα μέσα στα σοκάκια. Δεσπόζει βέβαια ένα που είναι δίπλα στον επιβλητικό ναό του Αγίου Νικόλα. Στον οποίο ναό επίσης μπορείς να μπεις δωρεάν για να δεις τα σημεία τέλεσης της θρησκείας, ενώ με ένα εισιτήριο μπορείς να τον ανέβεις. Έχει και μίνι μουσείο έναντι μικρού αντιτίμου.

Για το τέλος, σε αυτή τη μεριά του Μάιν θα βρεις φυσικά το σπίτι του Γκαίτε. Είναι ένα κλασικό μεσαιωνικό κτίσμα τεσσάρων ορόφων, στο οποίο μπορείς να περιπλανηθείς. Δυστυχώς αν δεν ξέρεις γερμανικά, δεν θα μάθεις πολλά από τις επιγραφές, γι΄αυτό πάρει το audioguide.

Στην απέναντι πλευρά του ποταμού είναι ο περίφημος δρόμος των μουσείων. Η Muzeumstrasse. Εκεί έχει 4-5 μουσεία, αλλά βάλε προτεραιότητα για το τεράστιο Stadel Muzeum και για το Filminstitut και αν έχεις χρόνο δες και το Μουσείο Αρχιτεκτονικής ή το Μουσείο Επικοινωνίας.

Σε αυτή την πλευρά της πόλης μπορείς να αράξεις στον δρόμο κάτω από τη γέφυρα κατά μήκος του ποταμού, όπου έχεις θέα όλους τους ουρανοξύστες και την αρχιτεκτονική ομορφιά της παλιάς πόλης. Αν δεν έχει και ομίχλη, τότε κάτσε να το απολαύσεις, καθώς πρόκειται για meeting point με πολύ κόσμο να μαζεύεται εκεί για συζήτηση, μπυροποσία, τρέξιμο, ποδηλατάδα. Τα Σάββατα υπάρχει υπαίθρια αγορά στον δρόμο των μουσείων και μπορείς να βρεις κάθε είδους αντικείμενο. Μέχρι και τοτέμ.

Το πιο εντυπωσιακό απ΄όλα όμως, ειδικά σε χριστουγεννιάτικη περίοδο που θα είναι και χιονισμένο, βρίσκεται πάλι στο σημείο που ήμασταν πριν. Είναι ο Βοτανικός Κήπος. Είναι μια τεράστια έκταση όπου μπορείς να έρθεις κοντά στη φύση. Όχι μόνο τη φύση που έχεις συνηθίσει, αλλά και πιο τροπική. Υπάρχουν μεγάλα θερμοκήπια που είναι μινιατούρες τροπικών δασών. Τα συντριβάνια, οι μικρές λιμνούλες και τα φώτα μετατρέπουν τον κήπο σε τρομερό θέαμα τις ώρες που έχει βραδιάσει.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΦΑΣ

Γενικώς δεν θα βρεις κάτι τρομερά διαφορετικό από αυτό που περιμένεις για Γερμανία. Υπάρχουν πολλοί υπαίθριοι πάγκοι που πουλάνε brutwurst, currywurst και κάθε λογής wurst, δηλαδή λουκάνικο, ενώ υπάρχουν και οι μίνι φούρνοι που θα βρεις τις ποικιλίες από πρέτζελ.

Τα περισσότερα συγκεντρωμένα εστιατόρια θα τα βρεις στην Μπερλινερστράσε, που δεν έχουν όμως κάτι να σου προσφέρουν σε τρελή γεύση και διαφορετικά πιάτα απ΄αυτά που μπορεί να βρίσκεις στα εδώ εστιατόρια. Τα πιο ωραία προσωπικά τα βρήκα στην περιοχή γύρω από τον Βοτανικό Κήπο, δηλαδή από την Μπλαϊχστράσε μέχρι την Γκρινενμπουργκβέγκ. Μικρά ιταλικά εστιατόρια, γερμανικές pub, ό,τι θέλεις με λίγα λόγια και σε πολύ καλή ποιότητα. Να τσεκάρεις πάντοτε τις ώρες λειτουργίας, γιατί συνήθως κάποιες ώρες το μεσημέρι κλείνουν όλα.

Σε πιο κεντρικά, μπορείς να βρεις μπεργκεράδικα, μπορείς να βρεις και πολλά kebab μαγαζιά, ιδίως στην Zeil Strasse που είναι γεμάτη. Η Φρανκφούρτη γενικώς δεν είναι Μαδρίτη για παράδειγμα σε θέμα φαγητού και street food. Δεν έχει κάτι να ενθουσιάσει. Τα γλυκά της είναι που το προκαλούν αυτό, οπότε ως πλάνο είναι καλύτερο να βολεύεσαι με street food τύπου wurst και να κάθεσαι σε καφέ-chocolaterie.

Για το τέλος, κάποια γενικά χαρακτηριστικά της Φρανκφούρτης που θα σου δώσουν ένα στίγμα για το πόσο όμορφη πόλη είναι. Το χειμώνα ερημώνει μετά τις 7-8. Σε πολύ λίγα μαγαζιά θα συναντήσεις πολύ κόσμο.

Για κάθε ένα αυτοκίνητο υπάρχουν τρία ποδήλατα. Πραγματικά, είναι απίθανο να συναντήσεις το παραμικρό μποτιλιάρισμα. Η μεγαλύτερη ουρά σε αυτοκίνητα που μπορεί να δεις είναι μέχρι 10 μέτρα. Κι ίσως να λέω πολύ.

Οι άνθρωποι είναι πολύ ήρεμοι. Έτυχε να βρεθώ σε ημέρα διαδήλωσης για τους Κούρδους την περίοδο που η Τουρκία τους βομβάρδιζε, και υπήρχαν ελάχιστοι αστυνομικοί, δεν άνοιξε ρουθούνι, ενώ δεν χρησιμοποιήθηκε ίχνος καπνογόνου, δακρυγόνου κτλ. Τίποτα. Μόνο φωνή. Όλοι είναι ευγενικοί με τους τουρίστες που σέβονται τον τόπο στον οποίο βρίσκονται.

Το ανέφερα και πιο πάνω. Περπάτα την πόλη. Μην μπεις σε διαδικασία για τρένα κτλ. Μόνο αν θες να πας εκδρομή σε κάποια κοντινή πόλη. Ακόμα κι αυτό που στον χάρτη μπορεί να σου φανεί πολύ, στην πράξη δεν είναι. Άσε που όλο και κάτι παραπάνω θα ανακαλύψεις πηγαίνοντας με τα πόδια.

Επομένως, βάλε την Φρανκφούρτη στο πλάνο σου αν ετοιμάζεις ταξίδι για τις γιορτές, ακόμα και προς τα μέσα Γενάρη και θα σε αποζημιώσει με όλα της τα χαρακτηριστικά. Θα γεμίσεις με εικόνες. Τι παραπάνω να ζητήσει ένας ταξιδιώτης;