Από τον Γιώργο Πράτανο,

Εδώ και είκοσι ένα χρόνια έχει αναλάβει ένα ρόλο κομβικό: να μεταλαμπαδεύσει το πνεύμα της Έβδομης Τέχνης σε κάθε ελληνικό σπίτι, που δεν είναι, κατ’ ανάγκη ή κατ’ επιλογή, σινεφίλ. Χωρίς να επιδεικνύει τις αναμφισβήτητες κινηματογραφικές γνώσεις του εκτοξεύοντας τσιτάτα, μακριά από περίτεχνους βερμπαλισμούς, εξηγεί στην Ελένη Μενεγάκη –πάντα πρώτα στην Ελένη– τι θα δει στα σινεμά και γιατί αυτό που θα παρακολουθήσει μπορεί να της πει κάτι. Άλλωστε, για τους πιο μυημένους, υπάρχουν τα κείμενά του στη Lifo.

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος είναι αγαπητός – όχι μόνο γιατί είναι ευγενής, χαμογελαστός, καταρτισμένος και πολύ καλός χειριστής της ελληνικής, αλλά κυρίως γιατί όλοι αγαπάμε εκείνους που μας εισάγουν σε ένα «μαγικό κόσμο».

Δίνεις πιθανότητες να ακουστούν ελληνικά στη μεγάλη βραδιά;

Λίγες. Ευτυχώς όμως για τη Δάφνη Ματζιαράκη και για τους Λάνθιμο – Φιλίππου, οι υποψηφιότητές τους είναι σε κατηγορίες όπου οι ανατροπές δεν είναι απίθανες. Για του Πρωτότυπου Σεναρίου θεωρώ φαβορί τον Kenneth Lonergan (Ένα Σπίτι Δίπλα στη Θάλασσα), που έχει κι άλλες υποψηφιότητες.

Στο Μυαλό της Ακαδημίας Καραμπόλες γίνονται όταν πρόκειται για ταινίες με πολλές υποψηφιότητες, τύπου «δίνουμε Όσκαρ Σκηνοθεσίας σε μια ταινία και δεν παίρνει Σεναρίου»;

Συμβαίνει πιο εύκολα τα τελευταία χρόνια από ό,τι παλιότερα. Πλέον κερδίζουν Όσκαρ περισσότερες ταινίες. Πέρσι το Spotlight είχε έξι υποψηφιότητες και πήρε δύο Όσκαρ (Καλύτερης Ταινίας, Πρωτότυπου Σεναρίου). Αυτό δεν συνέβαινε παλιά, όπου μια ταινία κέρδιζε από πέντε Όσκαρ και πάνω. Σκέψου πως ο νικητής στην κατηγορία Καλύτερος Σκηνοθέτης κέρδιζε συνήθως και αυτό της Καλύτερης Ταινίας. Αυτό βοηθάει τους δύο Έλληνες στην κατηγορία Σεναρίου.

thodoris koutsogianopoulos people 194 (2)

Και ίσως δεν βοηθάει, από την άλλη, την τρίτη ελληνική υποψηφιότητα, της Mary Zophres για το Όσκαρ Κοστουμιών, αφού το La La Land φαίνεται πως θα σαρώσει στα Όσκαρ. Υπάρχει περίπτωση να το χάσει, επειδή η ταινία θα κερδίσει ήδη πολλά;

Είναι φαβορί, αρκεί να μην προτιμηθεί μια ταινία «καθαρόαιμων» κοστουμιών. Τα περισσότερα Όσκαρ Κοστουμιών πηγαίνουν σε ταινίες εποχής – κακώς θεωρώ. Για αυτό και η Ένωση Ενδυματολόγων έχει διαφορετικές κατηγορίες για «ταινίες εποχής» και «σύγχρονης». Η συγκεκριμένη κατηγορία έχει δώσει πολλά Όσκαρ σε ταινίες που είναι «εξαφανισμένες», όπως τo Restoration. Το Allied, για παράδειγμα, με τους Brad Pitt και Marion Cotillard είναι υποψήφιο μόνο σ’ αυτή την κατηγορία.

Με πόσα Όσκαρ θα φύγει το La La Land; Έχει 14 υποψηφιότητες…

Κρίνοντας από τα βραβεία των Ενώσεων και τις Χρυσές Σφαίρες που προηγήθηκαν, κοντά στα δέκα. Μάλλον θα χάσει το Α’ Ανδρικού, το Σενάριο, ίσως τον Ήχο. Η Emma Stone είναι φαβορί, γιατί τραγουδάει καλύτερα, παίζει καλά, είναι συγκινητική, είναι αστεία, παίζει την ηθοποιό, είναι και νέα – πολύ καλό αυτό.

Γιατί αρέσει τόσο η ταινία; Μήπως θέλαμε μια ρομαντική διαφυγή; Τα τελευταία χρόνια γυρίζονται πολλά κοινωνικά/πολιτικά φιλμ…

Ναι, νομίζω πως είναι καλοδεχούμενη η ταινία σε αυτή τη συγκυρία. Μοιάζει εύκολη, αλλά δεν είναι απλή. Έχει πολλά θέματα που τρέχουν. Από την άλλη, σε βοηθάει στην ταύτιση με δύο ανθρώπους στο φινάλε, παρόλο που το τέλος είναι καλά γειωμένο. Δεν είναι φανταστικό, ούτε ψεύτικο, οπότε τους πιάνει όλους. Επίσης, είναι ταινία που καλύπτει ευρύτερα γούστα από το Artist (2011), που πήρε πέντε Όσκαρ και αναφερόταν στο παλιό Χόλιγουντ. Το La La Land αντίθετα ενώνει το παλιό με το νέο. Όπως επίσης ενώνει τις ΗΠΑ με τη γαλλική ευαισθησία, θυμίζοντας μιούζικαλ του παρισινού νέου κύματος, του Jacques Demy. Παίζει, δηλαδή, με πολλά και ισορροπεί περίφημα. Επιπλέον, είναι μια ταινία που θα την παρακολουθήσουν άντρες και δεν θα σιχτιρίσουν, άσχετα αν δεν θα ήθελαν να μπουν καν στην αίθουσα, επειδή είναι μιούζικαλ. Παραδόξως έχει πάει καλά και στην Ελλάδα, όπου το συγκεκριμένο είδος δεν αρέσει καθόλου. Ιστορικά, τα μιούζικαλ και οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας είναι απωθητικές για το μέσο Έλληνα. Παλιότερα ήταν και τα κινούμενα σχέδια, οι Έλληνες έλεγαν «δεν θα πάω να δω… “Μικυμάου”», αλλά ευτυχώς, από την Pixar, τη νέα Disney και έπειτα, υπάρχουν τόσο όμορφες αναφορές για τους γονείς, που τις βλέπουν άνετα. Οπότε το La La Land έσκασε σωστά. Βέβαια, αν προσπαθήσεις να προβλέψεις φέτος τι είδους ταινία μπορεί να αρέσει του χρόνου, ποτέ δεν θα το πετύχεις.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.