Ο Σταμάτης Γονίδης βίωσε μια μεγάλη και δύσκολη περιπέτεια με την υγεία του, καθώς επί τρεις μήνες μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία. Όλη αυτή η ταλαιπωρία που υπέστη, τον ταρακούνησε για τα καλά, δίνοντάς του παράλληλα ένα γερό μάθημα «Κάθε Σεπτέμβρη παθαίνω  κατάθλιψη. Περιττό να σου πω ότι με τα συγκεκριμένα προβλήματα που πέρασα, μου έφυγε η κατάθλιψη! Αυτό που συνειδητοποίησα είναι πως όλα είναι στο μυαλό μας. Όταν ο Θεός σου τα έχει δώσει απλόχερα όλα και εσύ γκρινιάζεις, πρέπει να σου δίνει μια δυο σφαλιάρες για να ξυπνάς. Αυτό ήταν το δικό μου μάθημα». Κάθεται αναπαυτικά στον καναπέ, έχει ανάψει ένα τσιγάρο. Από το βλέμμα του και από όλα όσα λέμε, συμπεραίνω πως έχει απομυθοποιήσει πολλά πράγματα στη ζωή του. «Όλα είναι ένα όνειρο, μέσα στο οποίο ζούμε. Επίσης, όλα είναι μάταια και πλέον δεν με εντυπωσιάζει η ύλη και η λεζάντα. Δεν με ενδιαφέρει να έχω πολλά πράγματα. Απεναντίας επιθυμώ να ζω όσο πιο λιτά γίνεται. Κάθε μέρα δοξάζω τον Θεό που έχω μια καλή σύντροφο, ενώ όσο περνάει ο καιρός, έρχομαι πιο κοντά στο Θεό με ότι σημασία κι αν έχει αυτό που σου λέω». Προηγουμένως μου είπε πως έχει ζήσει για δέκα ζωές. Υπάρχει κάτι, άραγε, που θα ήθελε να κάνει και δεν το έχει πραγματοποιήσει ακόμα; «Ξέρεις, στην ζωή μου κάνω τρία πράματα καλά: Γράφω, τραγουδώ και οδηγώ. Οπότε, Θα  ήθελα να κάνω ένα road trip στην Ελλάδα με την γυναίκα μου. Να πάω σε μέρη και απομακρυσμένα χωριά που δεν έχω ξαναπάει και να συνομιλήσω με ηλικιωμένους ανθρώπους που δεν με γνωρίζουν. Και όλο αυτό να το καταγράφω με μια κάμερα. Το δικό μου ταξίδι ζωής».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής