Η λέξη «κύριος» είναι αυτή που τον χαρακτηρίζει σε όλα τα χρόνια της μακράς πορείας του στο ελληνικό τραγούδι. Η αγέραστη εμφάνισή του, η αξιοπρέπεια και η ευγένεια στους τρόπους και στην κάθε του κίνηση απλώς εξηγούν το «γιατί» του χαρακτηρισμού.

Η παρουσία του χθες στην Τεχνόπολη στο Γκάζ, μαζί με τον Μιχάλη Ρακιντζή και την Ανδριάνα Μπάμπαλη συζητήθηκε για όλους τους σωστούς λόγους και κυρίως για την απάντησή του σε δημοσιογράφους που θέλησαν να τον ρωτήσουν για την… ηλικία του, ίσως ξεχνώντας τη μάχη που με αξιοπρέπεια δίνει εδώ και καιρό με τον καρκίνο.

«Όποιος θέλει να μάθει την ηλικία μου, να μπει στη Wikipedia, που τα γράφει όλα καλά. Ο φόβος μου είναι να μην μείνω στο κρεβάτι. Να κοιμηθούμε και να μην ξυπνήσουμε, τι ωραίο. Έτσι σκέφτομαι το τέλος μου… Θα ήθελα να πεθάνω πάνω στη σκηνή την ώρα που τραγουδάω. Όταν περνάς τη δύσκολη περιπέτεια, δεν ξέρω, κάτι γίνεται. Δεν έχει τελειώσει ακόμα, αλλά φεύγει, θα φύγει… Αυτό λένε οι γιατροί, ότι φεύγει. Στην αρχή μου έκρυψαν ότι είχα τεράστιο πρόβλημα, μου το είπαν μετά από έξι μήνες. Μου είχαν πει πως έχω έξι μήνες ζωής. Ήταν ένας καρκίνος στο παχύ έντερο. Δεν σκέφτομαι τις μεταστάσεις… Συνεχίζω και τις θεραπείες. Τον Νοέμβριο τελειώνουν οι θεραπείες…».

Για την ιστορία, ο Δάκης ποτέ δεν έκρυψε τη μάχη που δίνει με την ασθένεια και ότι μέχρι σήμερα υποβάλλεται σε χημειοθεραπείες. Το οφθαλμοφανές ότι ο κύριος Χαραλαμπίδης δίνει αυτή τη μάχη παραδειγματικά, σοφά, ωραία, γνωρίζοντας πότε να προσπεράσει τα επιφανειακά ερωτήματα και να σταθεί στην ουσία.

Και η ουσία είναι αυτή.