Από τον Γιώργο Πράττανο,

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος μιλώντας στο People εξηγεί γιατί τα Όσκαρ έχουν και άρωμα Ελλάδας.

«Η Ελλάδα έχει απασχολήσει τα Όσκαρ δυσανάλογα από το εύρος της και τη δύναμή της ως κινηματογραφική χώρα. Αποκορύφωμα ήταν το “μπαμ” των 60s, όπου είχαμε τρεις υποψηφιότητες στην Ξενόγλωσση Ταινία: Ηλέκτρα (του Μιχάλη Κακογιάννη, 1962) και δύο με ταινίες του Βασίλη Γεωργιάδη, Τα Κόκκινα Φανάρια (1963) και Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο (1966). Φυσικά υπάρχει ο Αλέξης Ζορμπάς (1964) του Κακογιάννη με επτά υποψηφιότητες (Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Φωτογραφίας, Σκηνογραφίας, Α’ Αντρικού Ρόλου και Β’ Γυναικείου Ρόλου) και κατάφερε να κερδίσει τρία Όσκαρ. Το Ποτέ την Κυριακή (1961) του Jules Dassin συγκέντρωσε πέντε υποψηφιότητες, με τον Μάνο Χατζιδάκι να κερδίζει το Όσκαρ για τη μουσική επένδυση με “Τα παιδιά του Πειραιά”.

Η Ελλάδα ήταν της μόδας τη συγκεκριμένη δεκαετία, ακουγόταν πολύ. Επίσης, η Ελλάδα ακούγεται και πάλι πολύ διεθνώς, λόγω της κρίσης. Ακόμη και στα διάφορα φεστιβάλ ελληνικές ταινίες που απεικονίζουν τη δυσλειτουργικότητά της σε πολλά επίπεδα –από την οικογένεια, μέχρι την ίδια τη χώρα– οι θεατές επιζητούν να τις παρακολουθήσουν. Ενώ τις προηγούμενες δεκαετίες η Ελλάδα ήταν απλά “άλλη μια χώρα”».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.