Καλεσμένος της Ελεονώρας Μελέτη ήταν χθες στην εκπομπή «Μεσάνυχτα» ο Πέτρος Λαγούτης και μίλησε ανοιχτά για την περίοδο του εθισμού του στον τζόγο και πώς το ξεπέρασε.

Ο ηθοποιός περιγράφει για τον εθισμό του τζόγου: «Ο τζόγος είναι ένας εθισμός από τους πιο σκληρούς, πιο δύσκολους και πιο ύπουλους. Έχει πολλές παγίδες. Μέχρι ένα σημείο είναι κοινωνικά αποδεκτός. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις έναν κοινωνικό παίκτη από τον ίδιο άνθρωπο που χάνει το όριο και γίνεται τζογαδόρος. Ο παίκτης δεν έχει πρόβλημα, δεν είναι κακό να παίζει κάποιος, όπως δεν είναι κακό να πίνεις ένα ποτήρι αλκοόλ. Αλλά όταν ξεπερνάς τα όρια, σε άλλους εθισμούς φαίνεται. Στον τζόγο αργεί να φανεί. Στον τζογαδόρο φαίνεται όταν πια είναι στα όρια της καταστροφής. Οι άλλοι αργούν να τον καταλάβουν και αυτό  του δίνει χρονικό περιθώριο να κρύβεται. Ο τζογαδόρος όσο μπορεί κρύβεται. Μπορεί να φαίνεται ότι παίζει, αλλά κρύβει το πρόβλημα που έχει δημιουργήσει.

Το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνει ο τζογαδόρος είναι το οικονομικό πρόβλημα, άλλη μια παγίδα που του στήνει ο ίδιος του ο εθισμός και τότε μπαίνει στο κυνήγι της ρέφας. Ένας τζογαδόρος συνέχεια προσπαθεί να ρεφάρει, και όσο προσπαθεί να ρεφάρει, όλο και χάνει περισσότερο. Αρχίζει λοιπόν να πιέζεται να αγχώνεται, και επειδή ο εθισμός αρχίζει και κάνει κουμάντο στο κεφάλι του, αρχίζει και γίνεται μονόδρομος το ότι ο μόνος τρόπος για να επανορθώσει είναι να παίξει».

Στη συνέχεια ο Πέτρος Λαγούτης περιγράφεις τις καταστροφικές συνέπειες του τζόγου στη ζωή ενός τζογαδόρου: «Δεν είναι μόνο το οικονομικό, ο τζογαδόρος σιγα- σιγά χάνει τα πάντα! Χάνει τη δουλειά. Δεν έμεινα ποτέ χωρίς δουλειά, αλλά άρχισα να κάνω εκπτώσεις στη δουλειά μου. Άρα άρχισα να γίνομαι κάποιος άλλος. Είχα ανάγκη από χρήματα “τώρα και γρήγορα”.

Γίνονται περίεργες οι σχέσεις με τους ανθρώπους. Αρχίζεις να έχεις ανάγκη βοήθειας είτε οικονομικής είτε άλλης, αλλά πλησιάζεις τους ανθρώπους μόνο για βοήθεια. Ο άλλος, ακόμα και φίλος να είναι, κάποια στιγμή το καταλαβαίνει και αρχίζει να ξενίζει. Οπότε καις ανθρώπους, καις σχέσεις και χωρίς να το καταλάβεις έχεις γίνει ένας άλλος που σε κυβερνάει ο εθισμός».

Όσο για το πώς πήρε την απόφαση να αντιμετωπίσει τον εθισμό του και πώς το κατάφερε,ο Πέτρος Λαγούτης είπε: «Πρέπει να φτάσεις στον πάτο, για τον καθένα αυτή είναι μια ξεχωριστή στιγμή, για την ακρίβεια περιόδος που προσπαθείς να κρατηθείς, αλλά το βλέπεις ότι δεν πάει άλλο, και δεν πάει. Και ζητάς βοήθεια. Από ειδικούς. Εγώ στράφηκα στο ΚΕΘΕΑ, γιατί ήξερα ότι γίνεται πολύ καλή δουλειά.»