Από τη Φανή Πλατσατούρα

Mπαίνει στο καμαρίνι κρατώντας έναν καπουτσίνο στο χέρι. Τριγύρω οι τοίχοι είναι γεμάτοι ζωγραφιές. «Μου τις χάρισε ο Πάνος. Έχει δει μέχρι στιγμής πέντε φορές την παράσταση και πλέον δείχνει να καταλαβαίνει τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς και πού βρίσκεται κάθε βράδυ όταν λείπει από το σπίτι. Κοίτα κι αυτό εδώ, είναι η τελευταία του δημιουργία, ένα χάρτινο καρπούζι που έφτιαξε προχθές!». Ο Πάνος είναι ο 3χρονος μοναχογιός του Νίκου Ορφανού. Το ραντεβού μας είναι απόγευμα Σαββάτου, στο κενό διάστημα μεταξύ της παιδικής παράστασης Οι ιστορίες του Παππού Αριστοφάνη και του Ερωτευμένου Σαίξπηρ, στις οποίες πρωταγωνιστεί στο Θέατρον του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος. Όπως λέει με χιούμορ, «τα Σαββατοκύριακα πια ζω εδώ. Κάποιες φορές ίσως πεταχτώ σε κάποιο κοντινό μαγαζί να φάω κάτι. Άλλες, πάλι, κάθομαι στο καμαρινάκι μου και χαζεύω το ηλιοβασίλεμα ή κοιτώ τους λεπτοδείκτες του ρολογιού. Είναι η τελευταία μου εμμονή, να αγοράζω ρολόγια της δεκαετίας του ’40 από το eBay» αφηγείται στο People.

Οι παιδικές μνήμες

«Μεγάλωσα σε μια λαϊκή γειτονιά του Ρέντη. Πρόλαβα τις αλάνες, την πλατεία, τα μπακάλικα και την εποχή που δεν είχαμε ζαχαροπλαστεία και η γιαγιά μάς έβαζε για γλυκό ψωμί με βούτυρο και ζάχαρη. Αυτές οι εποχές είναι ωραίες ακριβώς επειδή τις ζεις μία φορά. Ο πατέρας μου είχε καθαριστήριο κοντά στην πλατεία και η μητέρα μου δούλευε μαζί του. Τότε οι περισσότερες γυναίκες δεν δούλευαν και όσες συμμετείχαν σε τηλεπαιχνίδια στην ερώτηση “τι επαγγέλεστε;” απαντούσαν “οικιακά”. Το μεγάλο μου άγχος είναι να μην κάνω στο παιδί μου αυτά που έκαναν σε μένα οι γονείς μου. Δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντικοί. Ο πατέρας μου αδιάφορος και η μητέρα μου να έχει προσκολληθεί ως επί το πλείστον πάνω μας. Με λίγα λόγια, δεν το είχαν ως γονείς. Από άγνοια και αμορφωσιά, δεν ήταν κακοί άνθρωποι. Ευτυχώς, έχω να θυμάμαι όμορφες στιγμές με τη γιαγιά και τον παππού. Ίσως επειδή ήταν συνταξιούχοι ασχολήθηκαν περισσότερο μαζί μου» εξομολογείται.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής