Από τη Γωγώ Τσίντζα,

Η Βίβιαν είναι μαθήτρια, μένει στον Κορυδαλλό και είναι 12 ετών. Το γλυκό κορίτσι, σύμφωνα με δημοσίευμα της Espresso, αφιέρωσε μια έκθεσή της στην ηθοποιό Νένα Χρονοπούλου και το «ιδιαίτερο» παιδί της Χρήστο. Αφορμή για να γίνει αυτό στάθηκε μια φωτογραφία που έπεσε στα χέρια της μικρής, η οποία απεικόνιζε τη μητέρα της μαζί με μια πολύ εντυπωσιακή γυναίκα αρκετά χρόνια πριν. Η νεαρή μαθήτρια εντυπωσιάστηκε τόσο από το παρουσιαστικό της άγνωστης γυναίκας αλλά και από την αύρα που εξέπεμπε και ένιωθε πως τη γνωρίζει χρόνια.

«Ανοιξα το κουτί των αναμνήσεων που κρύβει η μαμά μου στο συρτάρι και ξαφνικά στα χέρια μου έπεσε μια φωτογραφία που, ενώ αναγνώρισα τη μητέρα μου σε ηλικία περίπου 20 χρόνων, τη διπλανή της κοπέλα, που φαινόταν πιο μεγάλη, δεν τη γνώριζα προσωπικά, αλλά ήμουν σίγουρη πως κάπου την είχα ξαναδεί. Ηταν τόσο όμορφη, που με εντυπωσίασε. Είχε μακριά μαλλιά, μπλε έντονα μάτια κι ένα υπέροχο εκφραστικό πρόσωπο. Παρ’ όλα αυτά, ενώ δεν χαμογελά έχω μια διαίσθηση ότι είναι ευαίσθητη και τρυφερή» έγραψε στον πρόλογο της έκθεσης με θέμα «Ξεφυλλίζοντας παλιές φωτογραφίες».

Η Βίβιαν λοιπόν θέλησε να μάθει περισσότερα για αυτή τη γυναίκα και ρώτησε τη μητέρα της για την ταυτότητα αυτής. «Ηταν η ηθοποιός Νένα Χρονοπούλου, που είχε τόσο πολλές επιτυχίες στην τηλεόραση, αλλά αποσύρθηκε πριν από 10 χρόνια για να αφοσιωθεί στον γιο της, που είναι ένα “ιδιαίτερο παιδί”. Μετά από όλα αυτά τη θαύμασα ακόμα πιο πολύ», έγραψε με πολλή αγάπη η λιλιπούτεια λογοτέχνις!

Η έκθεση αξιολογήθηκε ως άριστη τόσο σε επίπεδο σύνταξης, γραφής αλλά και ορθογραφίας, ενώ ο δάσκαλος αλλά και οι γονείς της μικρής Φίλιππος και Λια ένιωσαν ιδιαίτερα περήφανοι.

Άξιο αναφοράς είναι και η άγνωστη ιστορία πίσω από τη φωτογραφία που στάθηκε αφορμή για την εν λόγω έκθεση. Το κείμενο που είχε την υπογραφή της μαμάς της 12χρονης έγραφε: «Η Βίβιαν γεννήθηκε πρόωρα, ζύγιζε μόλις 700 γραμμάρια και έμεινε στη θερμοκοιτίδα τρεισήμισι μήνες. Η Νένα Χρονοπούλου δεν έφυγε λεπτό από κοντά μας. Είχε εμπειρία από το δικό της παιδί και μας ενθάρρυνε κάθε μέρα πως όλα θα πάνε καλά. Δόξα τον Θεό, έτσι έγινε».