Η Μις Ευρώπη Μικαέλα Φωτιάδη φωτογραφίζεται για το People στη πρώτη της φωτογράφηση μετά τον τίτλο και μιλά για όλα.

Όταν είχες πάει στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος, απογοητεύτηκες που δεν βγήκες;

Δεν είχα ποντάρει στην πρώτη θέση, αλλά έλεγα «γιατί όχι; Γιατί να μη βγω; Δεν θα κερδίσει η ομορφότερη, αλλά αυτή που έχει κάτι να πει». Ήθελα να περάσω στον τελικό, να έχω μια διάκριση, το είχα πείσμα. Μου έλεγαν «μην πας με στόχους, γιατί θα απογοητευτείς» και τους απαντούσα «δεν πάω για την εμπειρία, θέλω να πάω για να κάνω κάτι, να αφήσω το όνομα της Ελλάδας». Για αυτό απογοητεύτηκα. Όχι γιατί δεν ήμουν η ομορφότερη, αλλά γιατί ήθελα να κάνω τη διαφορά. Την έκανα με τον τίτλο της Μις Ευρώπη.

Τότε ήταν που είχες βουλιμικές κρίσεις και έβαλες δέκα κιλά;

Όχι, έχει γίνει παρεξήγηση. Μια μικρή περίοδο βουλιμίας πέρασα όταν ήμουν 15 χρόνων. Μετά τα Μις Υφήλιος στενοχωρήθηκα, έκλαψα και έβαλα δέκα κιλά. Ούτε κατάθλιψη έπαθα, ούτε βουλιμική έγινα. Ούτε και ανορεκτική έχω υπάρξει. Μου αρέσει το φαγητό και τρώω κανονικά. Άσε που έχω αδυναμία στα ζελεδάκια! Όταν τα έχεις μπροστά σου, δεν γίνεται να μη φας!

Δυσκολεύτηκες να χάσεις αυτά τα κιλά;

Ήταν μια απόφαση. Ζορίστηκα όταν νόμιζα ότι έκανα διατροφή, δηλαδή έμενα όλη μέρα νηστική και έτρωγα το βράδυ! Όταν, όμως, το πήρα απόφαση και έτρωγα μικρά και τακτικά γεύματα, κατάλαβα ότι μπορείς να τρως τα πάντα με μέτρο και μου ήταν πιο εύκολο.

Είσαι η Μις Ευρώπη. Ανασφάλειες έχεις με την εμφάνισή σου;

Όλες έχουμε ανασφάλειες, ακόμα και τα μοντέλα. Φαντάσου πως, όταν τελείωσε ο διαγωνισμός, πήγα να αλλάξω για να πάμε σε ένα πάρτι και με βλέπω στον καθρέφτη και λέω «πώς είμαι έτσι βαμμένη; Πώς βγήκα έτσι στη σκηνή!» και είχα ακόμα το στέμμα πάνω στο κεφάλι μου!

Έχεις φίλες ή οι γυναίκες σε βλέπουν ανταγωνιστικά;

Είναι η εποχή τέτοια που δεν μπορείς εύκολα να βρεις αληθινούς φίλους. Έχω καταλάβει ότι οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που δεν τους βλέπω πολύ συχνά, αλλά αν δεν είμαι καλά και τους πάρω ένα τηλέφωνο, θα είναι εκεί. Υπάρχουν κι άλλοι που μου χτυπάνε κάθε μέρα το κουδούνι, το παίζουν φίλοι και το κάνουν μόνο και μόνο για δικό τους συμφέρον. Πάντα μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός, όχι μόνο από γυναίκες αλλά και από άντρες. Χειρότερος ανταγωνισμός είναι από φίλους που νόμιζες ότι ήταν φίλοι σου. «Φίλους» που δεν χαίρονται με τη χαρά σου.

Ήσουν από μικρή αυτό που λέμε «η ωραία της τάξης»;

Κάπου είχαν γράψει «το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος». Εντάξει, ήμουν απλώς ένα γλυκό κοριτσάκι. Στο γυμνάσιο μπορεί να ήμουν όμορφη, αλλά δεν ασχολιόμουν. Σκέψου ότι μέχρι τη δευτέρα γυμνασίου έπαιζα με τις κούκλες και με κορόιδευαν. Και μου έλεγε η μαμά μου «Καλύτερα να παίζεις με τις Barbie παρά με τα αγόρια». Είχα αυτή την παιδικότητα. Στο λύκειο άλλαξα και ασχολιόμουν με την εμφάνισή μου και το ποιο αγόρι μου αρέσει.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο, μαζί με το Πρώτο Θέμα.