Μπορεί η νεανική του εικόνα να μη συμβαδίζει με τη μακρόχρονη πορεία του, όμως ο Μέμος Μπεγνής μετρά περίπου 20 χρόνια στο χώρο της υποκριτικής. Μεγαλωμένος στη Σαλαμίνα, σπούδασε μουσική, πήρε το δίπλωμά του στο πιάνο και έφυγε για την Ιταλία, για να συνεχίσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές, πριν έρθει στην Αθήνα για να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα με όραμα μια καριέρα στην υποκριτική. «Ήταν χρυσή εποχή. Το επάγγελμα του ηθοποιού σήμερα έχει πληγεί, έχουν πέσει τα κασέ, είναι βιαστικές οι δουλειές, οι παραγωγές δεν ξέρεις αν θα σε πληρώσουν… Εμείς ζούμε από αυτό το επάγγελμα. Αν δεν έχεις τη σιγουριά ότι θα πληρώνεσαι, γιατί να το κάνεις; Για την ψωνάρα σου; Εγώ την ψωνάρα μου την έκανα. Ακόμα και να απέχω κάποια χρόνια από την τηλεόραση, δεν με ενδιαφέρει» λέει στο People.

Οι δύο μεγαλύτεροι σταθμοί του στην τηλεόραση είναι το Άκρως Οικογενειακόν και το Μη Μου Λες Αντίο. Σήμερα θέλει, όταν κάνει ένα σίριαλ, αυτό να πληροί τις απαραίτητες προδιαγραφές. «Εδώ και τέσσερα χρόνια είμαι στην Κύπρο και κάνω σίριαλ εκεί. Οι παραγωγές εδώ δεν πληρώνουν όπως θα έπρεπε να πληρώνουν, δεν ξέρεις αν θα πάρεις ποτέ τα χρήματά σου και επίσης δεν μου έχει γίνει κάποια πρόταση που να μου αρέσει αρκετά. Στην Κύπρο πληρώνουν πολύ καλύτερα και στην ώρα τους. Η τελευταία σειρά που έκανα στην Κύπρο και προβλήθηκε στην Ελλάδα, στο Mega, ήταν το Δαχτυλίδι της Φωτιάς με την Αθηνά Οικονομάκου, πριν από δύο χρόνια. Στην ουσία δεν απέχω» λέει.

Τα χρήματα που έχει κερδίσει από το επάγγελμά του τα έχει επενδύσει κυρίως σε ταξίδια, αλλά έκανε κι ένα επιχειρηματικό άνοιγμα. «Προσπάθησα να επενδύσω χρήματα και σε κάτι που δεν ξέρω καλά, όταν άνοιξα ένα μαγαζί στη Σαλαμίνα. Το έχω πουλήσει εδώ και τέσσερα χρόνια. Δεν είμαι επιχειρηματίας, δεν “το έχω”, είμαι χάλια σε αυτό. Τα περισσότερα χρήματα που έχω βγάλει, ωστόσο, τα επενδύω σε ταξίδια. Δεν μετανιώνω που δεν τα βάζω στην άκρη, γιατί δεν ξέρω αν θα ζω αύριο. Να βάλω στην άκρη χρήματα για ώρα ανάγκης; Η ώρα ανάγκης για εμένα είναι να ζεις καλά την κάθε μέρα». Βέβαια, δεν αποκλείει να κάνει ένα νέο επιχειρηματικό βήμα στο χώρο της εστίασης. «Ξέρω τι δεν πρέπει να επαναλάβω. Θα το έκανα με άλλες προδιαγραφές. Ίσως επιχειρούσα να ανοίξω ένα μαγαζί που θα το παρακολουθούσα πιο στενά, γιατί στο προηγούμενο τον έλεγχο τον είχε η μητέρα μου» λέει. Ακόμα κι αν η οικονομική κρίση μείωσε κατά πολύ τις απολαβές στο επάγγελμα, δεν σκέφτηκε ποτέ να φύγει από την Ελλάδα, την οποία αγαπά πολύ. «Τους νεοέλληνες, πάλι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, καθόλου. Θεωρώ ότι είναι πολύ αγενείς, ότι δεν έχουν παιδεία. Δεν είναι τυχαίο που ο φασισμός έχει φτάσει πια σε απίστευτα επίπεδα. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι η παιδεία. Και μην έχουμε τις ψευδαισθήσεις ότι καταγόμαστε από τους αρχαίους Έλληνες. Δεν υπάρχει τίποτα καθαρόαιμο σήμερα. Αν νομίζουμε ότι είμαστε απόγονοι του Σωκράτη, είμαστε για γέλια».