Από τη συζήτησή με την Κατερίνα Λιόλιου αντιλαμβάνεται κανείς ότι της είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποχωριστεί τη Θεσσαλονίκη, ενώ όταν την ρωτάς πώς θα αντιδρούσε σε περίπτωση που ήταν επιτακτική ανάγκη να το κάνει για επαγγελματικούς λόγους απαντάει: «Ξύνεις μια μεγάλη πληγή, γιατί ουσιαστικά έχω φύγει από τα 19 μου για να πάω στην Αθήνα, αλλά είναι σαν να μην έχω φύγει ποτέ. Νοικιάζω τα τελευταία τρία χρόνια σπίτι στην Αθήνα, όμως τους μισούς μήνες τους περνάω στη Θεσσαλονίκη. Είμαι μονίμως με μια βαλίτσα στο χέρι. Δεν μπορώ και δεν θέλω να φύγω μόνιμα από την πόλη μου για κανέναν λόγο.

Μεγάλωσα στη Μαρτίου, δεν είναι όμως η περιοχή που με κρατάει. Είμαι συνδεδεμένη με την αύρα της πόλης, τη χαλαρότητα του κόσμου… Λατρεύω να πηγαίνω στο κέντρο, να χαιρετάω τους ανθρώπους και να πίνω καφέ σε τρία διαφορετικά μαγαζιά. Είναι κι αυτός ο αέρας που θα εισπνεύσω όταν περπατήσω στην Τσιμισκή. Δεν μπορώ να τα αλλάξω όλα αυτά.

Ακόμη κι όταν μένω στην Αθήνα για έναν-δύο μήνες για επαγγελματικούς λόγους, έχω στο μυαλό μου να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη. Βλέπεις, στη Θεσσαλονίκη δεν πηγαίνω, αλλά… γυρνάω. Ακόμη, λοιπόν, κι αν χρειάζεται να πηγαίνω στην Αθήνα για δουλειές, θα γυρίζω πάντα πίσω».

Όσο εύκολα της βγαίνουν οι λέξεις όταν περιγράφει την πόλη της τόσο δυσκολεύεται όταν η συζήτηση πάει στα προσωπικά της. Τη ρωτάω αν αυτή την περίοδο είναι ερωτευμένη και έπειτα από λίγα δευτερόλεπτα σιωπής αρκείται να απαντήσει «Ναι», χωρίς να θέλει να επεκταθεί σε λεπτομέρειες.

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο δηλώνει πως είναι άνθρωπος των μακροχρόνιων σχέσεων, ενώ εξηγεί: «Είμαι άνθρωπος της συντροφικότητας. Αυτή είναι η φιλοσοφία της ζωής μου. Πέρα από τον έρωτα, αυτό που παίζει ρόλο στη ζωή μου είναι να έχω έναν άνθρωπο να με καταλαβαίνει και να τον έχω δίπλα μου στις καθημερινές δυσκολίες και στιγμές».

Πηγή: People