Φίνα, ντελικάτη, ντάμα, με μπρίο και ταμπεραμέντο. Λέξεις ιταλικές που αφομοιώθηκαν και στην ελληνική. Όπως η Δωροθέα. Με «σήμα κατατεθέν» τη μεσογειακή της ομορφιά αφήνει την αύρα της να κατακλύζει κινηματογραφικά πλατό και θεατρικά σανίδια. Λίγες ημέρες πριν, είχε τελειώσει τα γυρίσματα μιας ακόμη ξένης παραγωγής και έσβησε τα 41 κεράκια της. Και αν κανείς νομίζει πως αυτό την προβληματίζει,  μάλλον δεν τη γνωρίζει καθόλου καλά.

Το ελαφρύ αεράκι που μπαίνει από τις ανοιχτές μπαλκονόπορτες δίνει όγκο στις κουρτίνες και απελευθερώνει από το χρωματιστό μπουκέτο λουλουδιών τα αρώματα στο living room του νεοκλασικού διαμερίσματος της Δωροθέας Μερκούρη. Φοράει μια maxi λουλουδάτη φούστα, ένα λευκό πουκάμισο και ένα μόνιμο χαμόγελο. Είναι ενθουσιασμένη που το καλοκαίρι είναι εδώ και θέλει να μιλήσει για αυτό. «Τα πιο όμορφα καλοκαίρια ήταν εκείνα που αρχίσαμε να πηγαίνουμε μόνοι μας διακοπές» μου λέει και τα μάτια της λάμπουν. «Τότε, στα 16-17 μας, που ήμασταν σε ένα νησί, παίρναμε το λεωφορείο, τα βαρκάκια για να πάμε στις απομονωμένες παραλίες. Τα νοσταλγώ. Τότε που δεν είχαμε αυτοκίνητο, μηχανάκι, χρήματα, ούτε καν,  ένα πρόγραμμα. Τα καλοκαίρια που πήγαινες με τον πρώτο έρωτά σου ή την παρέα σου και δεν ήξερες τι θα συναντήσεις, τι θα ανακαλύψεις…  Υπήρχε μια ελκυστική αποδιοργάνωση».

Πώς ήταν τότε το κορίτσι Δωροθέα τότε;

Δεν έχει αλλάξει πολύ, παρόλο που έχει δύο παιδιά και έχει μεγαλώσει. Απέκτησα κάποιες ευθύνες, που πάντα είχα από μικρή. Προσπαθούσα πάντα να είμαι υπεύθυνη. Ήμουν η πιο υπεύθυνη της παρέας, δηλαδή μαζευόμουν εγώ πρώτη στο σπίτι.

Ατίθαση ήσουν;

Βέβαια. Και είχα και κακές παρέες. Καλά παιδιά, αλλά σαν επιρροή… Δεν ήμασταν ήσυχοι, ψάχναμε συνεχώς κάτι καινούργιο, μια νέα περιπέτεια. Και αυτό ακόμη το ψάχνω στη ζωή μου.

dorothea merkouri people 101 (7)

Αυτό το κάνεις συνειδητά ή ενστικτωδώς;

Είμαι έτσι. Αλλιώς βαριέμαι. Υπάρχει πρόβλημα. Το δουλεύω όμως και μου αρέσει όταν είμαι και μόνη μου και προσπαθώ να βρίσκω νέες ασχολίες. Δεν το παθαίνω συχνά στη ζωή μου, να πω «βαριέμαι». Με το που θα το σκεφτώ, όμως, την επόμενη στιγμή θα βρω κάτι νέο να ασχοληθώ. Στη δουλειά μου, για παράδειγμα, όταν κάνω θέατρο, κινηματογράφο, πρόβες ή όταν φωτογραφίζω, ακόμη και όταν μαγειρεύω, δεν βαριέμαι στιγμή. Αλλά με αυτά που συμβαίνουν, έχει λιγοστέψει και η δουλειά μας. Και αυτό με στεναχωρεί. Δεν είναι εύκολο, γιατί οι Έλληνες επενδυτές δεν πιστεύουν πολύ στο όραμα του ελληνικού κινηματογράφου. Οπότε αυτοί που μπορούν, δεν βάζουν τα χρήματα. Άρα η δημιουργία σταματά εκεί στην Ελλάδα. Φτάνω στο σημείο να κάνω κάτι από μόνη μου, με τους φίλους μου. Να στήσουμε από μόνοι μας μια παραγωγή. Το έχω κάνει και στο παρελθόν. Είμαι χαρούμενη όταν βρίσκομαι σε δημιουργικό οίστρο.

Πότε βαρέθηκες για τελευταία φορά;

Όταν βαριέμαι πολύ και μου φταίει πλέον, η χώρα που μένω, σηκώνομαι και φεύγω. Όταν βλέπω πως τα πράγματα βαλτώνουν και δεν πηγαίνουν πουθενά, τότε θέλω να φύγω από εκεί που ζω. Το κάνω και δεν το μετανιώνω.

Για ποια πράγματα έχεις μετανιώσει;

Μετάνιωσα που δεν συνέχισα τη μουσική και το χoρό, όταν ήμουν μικρή. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Μπορώ να το κάνω ακόμη και τώρα. Μπορεί να ξεκινήσω να μάθω μια νέα γλώσσα. Επειδή θέλω εκεί που πηγαίνω να επικοινωνώ με τη γλώσσα τους. Μιλάω ιταλικά και ελληνικά, σαν μητρικές γλώσσες. Τα αγγλικά είναι η οικογενειακή μας γλώσσα, αφού στο σπίτι έτσι επικοινωνούσαμε. Μιλάω επίσης γαλλικά και ισπανικά και η τελευταία γλώσσα που έχω μάθει είναι τα Πορτογαλικά. Μου αρέσει η Βραζιλία, την επισκέπτομαι συχνά, έχω φίλους, εκεί.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.

Διαβάστε επίσης:

Δωροθέα Μερκούρη: Κινείται νομικά εναντίον γνωστού περιοδικού

Δωροθέα Μερκούρη: Έφερε το καλοκαίρι νωρίτερα

Δωροθέα Μερκούρη: Κορυφαία ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία… χαλί στα πόδια της

Κατέβασε τώρα το People για το iPad δωρεάν από το App Store