Από τη Βένια Καραγιάννη, 

Κάθε συζήτηση με τον Γιώργο Χρυσοστόμου είναι ενδιαφέρουσα, γοητευτική και απρόβλεπτη. Το ίδιο και αυτή τη φορά. Μόλις ολοκληρώνει την περιοδεία του ανά την Ελλάδα με την παράσταση Πέτρες στις Τσέπες του που από το φθινόπωρο θα παίζεται στο Θέατρο Κιβωτός και μιλά στο People για όλα. 

Νιώθεις περισσότερο ματαιόδοξος ή νάρκισσος;

Δεν είμαι καλά όταν δεν αρέσω. Αυτό θέλει λίγη δουλίτσα μέσα μου και το ξέρω. Είδα τα αρνητικά του εαυτού μου και τώρα καταφέρνω να τα μετατρέπω σε θετικά για να έχω καλό αποτέλεσμα. Δηλαδή, αν η ματαιοδοξία μου με κάνει να προσέχω το σώμα μου και να γυμνάζομαι, καλό είναι. Άλλο παράδειγμα: Με λένε ψυχαναγκαστικό γιατί έχω τα CD μου σε αρχειοθέτηση. Προσπάθησα να το βγάλω από μέσα μου, αλλά δεν το κατάφερα. Αυτό το χαρακτηριστικό λοιπόν το έστρεψα αλλού. Ήμουν, ας πούμε, για μπάνιο με μια κοπέλα, πήρα το σκύλο της και κάναμε βόλτα στην παραλία και μάζευα τα σκουπίδια. Άσε που αυτό τη γοήτευσε και ιδιαίτερα…

Γιατί νιώθω ότι ένα κομμάτι σου με τις γυναίκες είναι λίγο σκοτεινό και αυτοκαταστροφικό;

Ίσχυε αυτό που λες. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι αυτή η ιδιαιτερότητα φέρνει αντίστοιχες σκοτεινές περιπτώσεις. Είχε αποτελέσματα που δεν ήταν και τα καλύτερα. Το καταλαβαίνω ότι δεν μου αρέσει πια να γοητεύει αυτή η πλευρά μου. Βλέπω μια δυσφορία στο σώμα μου όταν έρχεται η άλλη και μου λέει «τι ωραία που είναι τα ψυχεδελικά σου μάτια!». Καταλαβαίνω δηλαδή ότι το έχει φτιάξει έτσι στο μυαλό της που λέει ότι «αφού είσαι τρελός, σπάσε το σπίτι». Αν δεν το δει, θα είναι στραβωμένη. Αν με φέρει στο σημείο να το κάνω, θα πει «α, το μαλάκα, δεν σας τα έλεγα εγώ;». Αυτό το είδα στη νύχτα πολύ έντονα. Εντάξει, κι εγώ δεν βγάζω τον εαυτό μου απέξω γιατί αυτό το έχω συντηρήσει. Όταν περιφέρεις το «δεν είμαι καλά, θέλω να πεθάνω και είμαι νταρκίλα», θέλει καιρό να ξεκολλήσει αυτό από πάνω σου αλλά και από την πεποίθηση των άλλων.

Δεδομένου λοιπόν ότι έχεις και τέσσερις αδελφές, κατάλαβες ποτέ τις γυναίκες;

Όχι. Η σχέση μου με τις γυναίκες έχει να κάνει με το πώς μεγάλωσα ανάμεσα σε πέντε γυναίκες τα πρώτα έξι χρόνια – κι αυτό ήταν «μου τρώτε το χώρο και παίρνετε την προσοχή της μάνας μου». Τώρα με τις αδελφές μου έχω πολύ καλύτερη σχέση από ό,τι με τα αγόρια, που είναι πιο δύσκολα στην τρυφερότητα.

Σχέσεις μπορείς να κάνεις;

Έχω κάνει τρεις σχέσεις, που διήρκεσαν περίπου πέντε μήνες με ένα χρόνο, και η πιο μεγάλη ήταν μια πενταετία με πολλά διαλείμματα.

Μήπως τελικά υποσυνείδητα φοβάσαι;

Φοβάμαι, αλλά όχι τις γυναίκες. Το πρωί που ξυπνάω λέω «δόξα τω Θεώ, είμαι μόνος» και το βράδυ «Χριστέ μου, γιατί είμαι μόνος μου;». Όταν «τσιμπήσει» μια επιλογή, δεν ξέρω τα καλά που φέρνει, οπότε φοβάμαι την άγνωστη αυτή περιοχή και κατά συνέπεια φοβάμαι ότι θα χάσω αυτά που ξέρω. Τώρα είμαι σε ένα θλιμμένο αλλά ασφαλές πλαίσιο. Είμαι στο σπίτι μου και είμαι ήσυχος. Τώρα εκπαιδεύομαι να διασκεδάζω και χωρίς να βγαίνω έξω. Μπούκωσα με τη νύχτα, άσε που ξέρω τι θα δω ή πού θα οδηγηθεί ο εαυτός μου. Θα πιω πάνω από δυο ποτά και πάνω από τρία σφηνάκια γιατί θα με κεράσουν, θα καπνίσω το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, θα ακούσω μουσική που δεν μου αρέσει, θα κοιτάξω μια πάρα πολύ ωραία κοπέλα και θα πάω σπίτι μόνος μου. Τώρα είμαι στη φάση «βαρέθηκα να βγαίνω έξω» και μαθαίνω να καλώ κόσμο σπίτι. Το να καλέσω κόσμο στο σπίτι είναι τρόμος, είναι αμήχανο όλο αυτό για μένα. Καλώ ένα φίλο κάθε φορά. Είμαι σε πολύ καλό δρόμο…

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.