Δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που συναντά τον Γιάννη Βασάλο και δεν εντυπωσιάζεται από τη σωματική του διάπλαση. Τα 57 του χρόνια δεν αποτελούν δικαιολογία για εκείνον – κι ας τον τίμησαν πριν από λίγες εβδομάδες για τα σαράντα χρόνια προσφοράς του στο bodybuilding –, αφού όχι μόνο γυμνάζεται εντατικά, αλλά κατακτά και τρόπαια (πρόσφατα το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα). Μάλλον είναι το συνεχές κυνήγι των στόχων που συντηρεί τη νεανικότητα που αποπνέει: Ο επόμενος αγώνας, ίσως ο τελευταίος του, πραγματοποιείται το διήμερο 8-9 Δεκεμβρίου στην Ισπανία.

Η γυμναστική είναι τρόπος ζωής για τον Γιάννη, οπότε δεν έχει απαιτήσεις μόνο από τον εαυτό του, αλλά και από όσους θέλουν να αναλάβει ο ίδιος προσωπικά την εκγύμνασή τους στο γυμναστήριο που διατηρεί. «Έχεις μία ώρα να αφιερώσεις σε σένα. Θα βγάλεις και το κινητό από τη ζωή σου για μία ώρα. Θα ξεχάσεις ό,τι σε απασχολεί» λέει αυστηρά. «Θέλω τα άτομα που αναλαμβάνω να κάνουν τη διαφορά γενικά στη ζωή τους. Δεν με εμπνέει η μετριότητα. Δεν εννοώ να έρχονται λίγες φορές στο γυμναστήριο, αλλά να κάνουν χαμηλού επιπέδου προπόνηση. Ως επαγγελματίας θα κοιτάξω το χρόνο που έχεις και θα κάνω το καλύτερο. Δεν θα βάλω τον πήχη στο 50%, αλλά εκεί που πρέπει. Είναι πόνος και ιδρώτας και δεν υπάρχει άλλη λύση!» εξηγεί, συμπληρώνοντας πως «Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος που καταφέρνει να ξεπερνά τα σωματικά του θέματα στο γυμναστήριο γίνεται πιο στιβαρός στη συμπεριφορά του. Όταν κατορθώνει να πει “όχι” σε ένα φαγητό και μια τεμπέλικη ζωή, θα μπορέσει να πει “όχι” και σε άλλα σημαντικά πράγματα. Το “νους υγιής εν σώματι υγιεί” μπορείς να το δεις από πολλές οπτικές. Δύσκολα ένα σώμα που νοσεί μπορεί να ζήσει. Ακόμα και ορμονικά είναι εμφανές. Ο άνθρωπος καταλήγει να έχει καταθλιπτική συμπεριφορά λόγω ορμονών».

Το fitness δεν είναι μόνο το φαίνεσθαι για τον Γιάννη Βασάλο. «Το “θα πάω στο γυμναστήριο για να κάνω κοιλιακούς και να αρέσω το καλοκαίρι στις γκόμενες” είναι αστείο. Πρέπει να είναι εντελώς τριτοκοσμικός κάποιος για να το βλέπει έτσι! Το τεράστιο έγκλημα που κάνουν πολλοί και δεν το καταλαβαίνουν είναι ότι προσπαθείς πράγματα για τον εαυτό σου και όχι για να σε κοιτάζουν οι άλλοι! Είμαι ενεργός από το 1978 και έχω δει τα πάντα. Το θέμα είναι να αλλάξει αυτή η κουλτούρα». Μια άλλη ενοχλητική κουλτούρα για τον ίδιο είναι και αυτή της αγένειας. Μου μιλά για αθλητές που έχει προπονήσει, «έχουν φτάσει να γίνουν επαγγελματίες και ξεχνούν από πού ξεκίνησαν. Πολλοί από αυτούς δεν έχουν καν την εσωτερική ευγένεια να πουν έναν καλό λόγο για τον άνθρωπο που τους έχει μυήσει στο άθλημα».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.