Από τον Μαρίνο Βυθούλκα

Η μουσική πορεία του Γιάννη Σπανού στα πρώτα του χρόνια στην Ελλάδα, έχοντας επιστρέψει από το Παρίσι όπου έζησε και δούλεψε για χρόνια, είναι εντυπωσιακή, καθώς συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως ο Σταμάτης Κόκοτας, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Βίκυ Μοσχολιού, η Αλέκα Κανελλίδου, η Τάνια Τσανακλίδου, η Αρλέτα κ.ά. «Όλα πήραν ένα δρόμο από μόνα τους. Δεν επιδίωξα ποτέ δόξα και προβολή. Έκανα πάντα αυτό που αισθανόμουν και ποτέ μου δεν προκάλεσα. Προσωπικά, έκανα μια ενδοσκόπηση για να καταλάβω ποια είναι τα όριά μου. Ακόμα και σήμερα είμαι πολύ προσεκτικός όταν μιλάω. Δεν θα έλεγα ποτέ για τον εαυτό μου πως είμαι σπουδαίος. Πλάι στον κορυφαίο Γάλλο πιανίστα, συνθέτη και φίλο μου, Michel Legrand, έμαθα τι σημαίνει να είσαι μεγάλος μουσικός και να μη μιλάς καθόλου για αυτό. Αυτός είναι και ο λόγος που τσακωνόμαστε με τη φίλη μου, την Αρλέτα, γιατί επιμένει πως είμαι ανόητος, καθώς θωρεί πως δεν προωθώ τον εαυτό μου και δεν δείχνω ποιος είμαι. Έβλεπε τους άλλους καλλιτέχνες που ήταν πιο εξωστρεφείς και τα έβαζε με μένα! Πάντα γινόταν έξαλλη που διατηρούσα χαμηλούς τόνους. Με την Αρλέτα υπεραγαπιόμαστε. Τη γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και μαζί με τον Γιώργο Παπαστεφάνου τής δώσαμε το τραγούδι “Μια φορά θυμάμαι”, που κυκλοφόρησε το 1966 και έχει διασκευαστεί σε πολλές χώρες του κόσμου. Είναι ένα αυθόρμητο τραγούδι. Με μια κιθάρα, τη μουσική μου, το στιχάκι του Γιώργου και τη μαγευτική φωνή της Αρλέτας έγινε επιτυχία. Εκεί κρύβεται η πραγματική δύναμη της τέχνης. Στην απλότητα».

«Έτυχε ένας έρωτας να με αποπροσανατολίσει»

Ύστερα από έξι δεκαετίες στο χώρο της μουσικής, εξομολογείται πως έκανε δυνατές φιλίες. «Χωρίς φίλους δεν θα μπορούσα να ζω. Με όσους συνεργάστηκα είμαστε κολλητοί, ποτέ δεν έδωσα τραγούδια κατά παραγγελία. Με τον Δημήτρη Μητροπάνο διασκεδάζαμε μέχρι το πρωί. Πάντα έκανα παρέα με ανθρώπους που μου ταίριαζαν και η παρέα μας δεν περιοριζόταν μόνο στο στούντιο την ώρα της ηχογράφησης. Το ξενύχτι με το ποτό ήταν πάντοτε συνυφασμένα και πιστεύω πως με το συχωρεμένο τον Μητροπάνο είχαμε γυρίσει όλα τα στέκια της Αττικής». Πριν από δυο χρόνια είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή του ότι ερωτικά ήταν αδύνατο να συνυπάρξει με άλλον άνθρωπο και εξαιτίας της μουσικής βίωσε συνειδητά τη μοναξιά. Αναρωτιέμαι αν η απόφαση να μην κάνει οικογένεια και παιδιά είναι κάτι που εκ των υστέρων μετάνιωσε. «Δεν το μετανιώνω. Ο μουσικός μου κόσμος ήταν μια απαγορευμένη ζώνη. Ακόμα και οι συνεργάτες μου δεν έμπαιναν μέσα στη μουσική μου. Αν είχα κάποιον άνθρωπο στο σπίτι μου, δεν θα μπορούσα να κάνω μουσική. Αυτό ήταν μια συνειδητή επιλογή» ξεκαθαρίζει. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχεται πως κάποια στιγμή αφέθηκε σε ένα μεγάλο έρωτα. «Έτυχε ένας έρωτας να με αποπροσανατολίσει, αλλά για λίγο. Το πάθος μου για τη μουσική δεν με άφηνε να υποδουλωθώ σε τίποτα».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.