Πιάνοντας την πρώτη της δουλειά σε τράπεζα στο Λονδίνο, ανακάλυψε την ενέργεια που σου χαρίζει η γυμναστική, όταν έγινε μέλος σε ένα Holmes Place. 8 χρόνια μετά, επέστρεψε στην Ελλάδα και κατάφερε να φέρει μαζί και το… πάθος της, συστήνοντας στους Έλληνες το κλαμπ με την πιο σύγχρονη λογική wellness.

H CEO των Holmes Place, Έλλη Φλέγγα, στην Ελλάδα έχει μια κορμοστασιά που θυμίζει αθλήτρια –υπόθεση που ενισχύουν και οι αθλητικές της επιδόσεις, καθώς και κάποιοι «άθλοι» που έχει κάνει, όπως το να τρέξει τα 42 χλμ του κλασικού Μαραθώνιο της Αθήνας ή να διασχίσει κολυμπώντας τη θάλασσα της Μάγχης. Όμως, η αλήθεια είναι πως η άθληση άργησε να μπει στη ζωή της. Μετά το λύκειο, η Έλλη Φλέγγα έφυγε για οικονομικές σπουδές στη Λοζάνη της Ελβετίας. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της, μια επαγγελματική πρόταση από την ιαπωνική τράπεζα Bank of Tokyo-Mitsubishi την έφερε στα 21 της στο Λονδίνο. Ήταν η πρώτη εργασιακή εμπειρία της και στην αρχή ήταν κάπως hardcore. «Φτάνοντας στην τράπεζα κάναμε clock in χτυπώντας κάρτα. Έπρεπε να είμαστε εκεί στις 07.00. Μια ημέρα που έφτασα 7.02, λίγες ώρες μετά με κάλεσα από το τμήμα προσωπικού και μου ζήτησαν να συμπληρώσω φόρμα καθυστερημένης άφιξης με αιτιολογία «late sleep» -για τα 2 αυτά λεπτά καθυστέρησης! Ομολογώ πως εκείνη την ημέρα τα έχασα. Εν τέλει, όμως, τα χρόνια που πέρασα εκεί ήταν για μένα φοβερό σχολείο. Μπήκα σε ένα πολύ απαιτητικό περιβάλλον και εξελίχθηκα. Όμως, είχα φοβερό στρες. Και λόγω απόστασης είχα αποκοπεί από τους φίλους μου στην Ελλάδα. Έπαιρνα τη μαμά μου τηλέφωνο κλαίγοντας και της έλεγα πως θέλω να γυρίσω γιατί δεν αντέχω άλλο τέτοια πίεση. Αναζητούσα μια διέξοδο, κάτι που με μου χαρίζει ενέργεια, και τότε σκέφτηκα να ξεκινήσω γυμναστική ως αγχολυτικό», διηγείται. Κοιτάζοντάς τη κάποιος εύκολα θεωρεί πως ως παιδί ήταν εκείνη που έφευγε συχνά με μετάλλια από τους σχολικούς αγώνες –εικασία που σπεύδει να μου ανατρέψει. «Oμολογώ πως δεν ήμουν ποτέ της γυμναστικής. Μικρή ήμουν ένα στρουμπουλό παιδί που έκανε ότι μπορεί να αποφύγει την ώρα της γυμναστικής στο σχολείο, κάτι που συνεχίστηκε και στην εφηβεία. Είχα δοκιμάσει όλες τις δίαιτες κατά καιρούς και τίποτα δεν είχε λειτουργήσει. Όμως, σε ένα απαιτητικό και σχεδόν καταπιεστικό περιβάλλον εργασίας, την πρώτη μου χρονιά στο Λονδίνο, ένιωθα την ανάγκη να βρω ένα τρόπο εκτόνωσης. Επιπλέον, εκεί όλος ο κόσμος γυμναζόταν. Έτσι βρήκα ένα γυμναστήριο, τοHolmes Place δίπλα στη δουλειά μου. Έγινα μέλος και ξεκινώντας να παρακολουθώ τα ομαδικά μαθήματα, έπαθα εμμονή. Πήγαινα εφτά φορές την εβδομάδα. Είχε φοβερούς γυμναστές, πολύ κέφι, για μένα ήταν κάτι πρωτόγνωρο που με ενθουσίασε. Η άσκηση μου έδωσε απίστευτη ενέργεια. Ενώ έπρεπε να είμαι στη δουλειά 7 πήγαινα πιο νωρίς». Με τη γυμναστική έφτιαξε τόσο πολύ η ψυχολογία και η καθημερινότητά της που άρχισε να βλέπει τα πράγματα αλλιώς. Και ο ένας χρόνος που σκόπευε να μείνει στο Λονδίνο και την Bank of Tokyo-Mitsubishi έγιναν 8.

Ανέβηκε στην ιεραρχία, έγινε υπεύθυνη στο τμήμα της, αλλά 8 χρόνια μετά ένιωσε πως χόρτασε τη ζωή στο Λονδίνο και άρχισε να της λείπει η Ελλάδα. Η ευκαιρία να επιστρέψει ήρθε όταν η τράπεζα όπου δούλευε ξεκίνησε μία συνεργασία με την τράπεζα Πειραιώς. Λίγο καιρό μετά, πήρε μετάθεση στην Πειραιώς. «Γυρνώντας στην Ελλάδα το πρώτο πράγμα που μου έλειψε φοβερά ήταν το Holmes, η γυμναστική. Το μόνο αντίστοιχο κλαμπ που υπήρχε στην Αθήνα ήταν το All sports στο Μαρούσι. Γράφτηκα , λοιπόν εκεί. Ήταν πολύ προχωρημένο για  την εποχή του, με εκπληκτικές εγκαταστάσεις, αλλά το επίπεδο των ομαδικών προγραμμάτων και η ατμόσφαιρα δεν άγγιζαν αυτό που είχα ζήσει στοHolmes του Λονδίνου». Στο επόμενο επαγγελματικό της ταξίδι στο Λονδίνο, πήγε να γυμναστεί σταHolmes και φεύγοντας πήρε το περιοδικό The Place, το free press της αλυσίδας που μοιραζόταν εκεί. «Επιστρέφοντας με το αεροπλάνο, εκεί που το ξεφύλλιζα διάβασα ότι το Holmes Place ανοίγει στην Ισπανία και στην Πορτογαλία. Και τότε μου μπήκε η ιδέα: Γιατί όχι και στην Ελλάδα; Για να μην τα πολυλογώ έγραψα μία επιστολή στον editor του περιοδικού, ο οποίος με παρέπεμψε στον CEO και ιδιοκτήτη των Holmes, Allan Fisher. Έστειλα στον Fisher μια νέα επιστολή. Άργησα πολύ να έχω απάντηση, παρόλο που έκανα τακτικά follow up στη γραμματέα του τη Samantha, με την οποία έγινα σχεδόν φίλη. Μία μέρα που ήμουν στο γυμναστήριο –το θυμάμαι σαν τώρα, έτρεχα στο διάδρομο- χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν η Samantha για να μου πει πως o Allan Fisher θέλει να μιλήσει μαζί μου. Πετάχτηκα από τον διάδρομο! Του εξήγησα ποια είμαι, ότι ήμουν μέλος του Holmes στο Λονδίνο και επιστρέφοντας στην Ελλάδα είδα πως στη χώρα μου υπάρχει ανάγκη για κάτι αντίστοιχο, μάλιστα έχω στο μυαλό μου ένα χώρο fitness club που ενδεχομένως θα του έκανε –είχα ακούσει ότι ο Γιάννης Βαρδινογιάννης ήθελε να πουλήσει το All Sports Club στο Μαρούσι. Ο Fisher μου απάντησε ότι τον ενδιαφέρει. Μάλιστα ο γιος του, Jonathan, ήταν στην Πάρο για διακοπές και θα μπορούσε επιστρέφοντας στο Λονδίνο να σταματήσει στην Αθήνα για να με συναντήσει».

Έτσι κι έγινε. Κατά τη συνάντησή τους, η Έλλη του έδειξε το All Sports Club στο Μαρούσι. Την ίδια περίοδο η Πειραιώς είχε βγάλει σε offer προς ενοικίαση το City Link, το οποίο θεωρούσε ιδανικό σποτ για ένα Holmes και στο κέντρο. Έτσι έδειξε στον Jonathan Fisher και το συγκεκριμένο κτίριο.  Στο τέλος του ραντεβού είχε την απάντηση πως ναι τους ενδιαφέρει να φέρουν τα Holmes στην Ελλάδα και ήθελαν η Έλλη να τους βοηθήσει. «Τότε είχα άλλη δουλειά, αλλά ασχολήθηκα παράπλευρα, καθώς ήθελα πολύ να έρθει το Holmes στην Ελλάδα. Όταν όμως έκλεισε η συμφωνία με το All sports, μου πρότειναν να τρέξω την εταιρεία στην Ελλάδα. Ξαφνιάστηκα. Τους απάντησα ότι δεν έχω ιδέα πώς να το κάνω, αλλά με καθησύχασαν. Τα πρώτα δύο χρόνια θα έστελναν έναν δικό τους άνθρωπο για να με βοηθήσει. Εγώ τότε είχα μόλις γεννήσει –η κόρη μου η Πέγκυ ήταν 2 μηνών- και είχα μια δουλειά με στρωμένο πρόγραμμα και πολλά benefits στην Πειραιώς. Όμως, μπήκα στη διαδικασία να το συζητήσω με το σύζυγό μου (σ.σ. Θοδωρή Ζουμπουλάκη). Στην αρχή ήταν αρνητικός. Δεν ήξερε τι εστίHolmes, δεν είχε ζήσει την εμπειρία, και του φαινόταν περίεργο πως σκεφτόμουν να αφήσω μια σίγουρη καλή δουλειά για να αναλάβω ένα γυμναστήριο. Όμως, είδε τη μεγάλη επιθυμία μου και με στήριξε σε αυτό το νέο βήμα». Έτσι, η Έλλη παραιτήθηκε από την τράπεζα και έφυγε κατευθείαν για εκπαίδευση στο Λονδίνο. «Όταν με ρωτάνε πώς καταφέρνεις και δουλεύεις τόσες ώρες και έχεις και τρία παιδιά, η απάντηση δεν είναι κάποιο φοβερό μυστικό! Ο τρόπος που λειτουργεί είναι να έχεις κάποιον να σε στηρίζει και να σε υποστηρίζει. Εγώ είμαι τυχερή γιατί ο Θοδωρής ήταν σε όλα δίπλα μου. Αν σε όλο αυτό που πας να κάνεις ο σύντροφός σου είναι αντίθετος και δεν βοηθάει στην οικογένεια, η εξίσωση απλά δεν βγαίνει. Ο Θοδωρής τα πρώτα χρόνια με βοήθησε πολύ σε όλα. Κάπως έτσι καταφέραμε και ξεκίνησε το Holmes στην Ελλάδα, πριν από 17 χρόνια. Σεπτέμβριο του 2001 ξεκίνησε η ανακαίνιση και τον  Ιανουάριο του 2002 άνοιξε το Holmes Place στο Μαρούσι. Τον Οκτώβριο του 2005 εγκαινιάσαμε το Holmes στο City Link. Ακολούθησε η Γλυφάδα, τον Απρίλιο του 2012».

Μέσα σε αυτά τα 17 χρόνια η Έλλη σύστησε στο ελληνικό κοινό μια νέα φιλοσοφία άσκησης, εξέλιξε τοHolmes Club και ταυτόχρονα έβαλε στον εαυτό της πολλές διαφορετικές αθλητικές προκλήσεις. «Μετά από τρεις εγκυμοσύνες ήθελα να επανέλθω και να βιώσω τον ενθουσιασμό του να δοκιμάσω κάτι καινούργιο, όπως το είχα ζήσει όταν πρωτοέγινα μέλος στο Holmes στο Λονδίνο. Το να βάζω προκλήσεις στον εαυτό μου, μου δίνει κίνητρο. Έτσι έβαλα στόχο να τρέξω τη διαδρομή του κλασικού Μαραθωνίου στην Αθήνα. Ήταν μία από τις πιο ωραίες εμπειρίες της ζωής μου», διηγείται. Οι στιγμή του τερματισμού έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη της.  «Τόσο η προετοιμασία όσο και η διαδρομή εκείνη την ημέρα ήταν μαγική για εμένα. Ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο είναι ανεπανάληπτη εμπειρία. Μάλιστα είχα πει στα τρία μου παιδιά να με περιμένουν στη γωνία της Ηρώδου του Αττικού, ώστε αν φτάσω και είμαι καλά, να τερματίσουμε μαζί. Η αλήθεια είναι πως ένιωθα πολύ καλά σε όλη τη διαδρομή. Έφτασα στην Αγία Παρασκευή, που συνήθως λένε ότι εκεί νιώθεις εξαντλημένος από την ανηφόρα, τόσο καλά που δεν το πίστευα ότι έχω μόνο άλλα 10χλμ. Φτάνοντας στην Ηρώδου Αττικού πήρα τα παιδιά και τρέξαμε μαζί μέχρι το καλλιμάρμαρο και μέσα μου έλεγα ‘Θεέ μου να παγώσει λίγο ο χρόνος, να το ζήσω όσο περισσότερο μπορώ’».

Ο επόμενος στόχος της ήταν κολυμβητικός και δεν ήταν ιδέα δική της, αλλά της Ευγενίας Τζανίνη, μέλος στο Holmes στο Μαρούσι. Ο στόχος ήταν μια ομάδα 8 ατόμων να διασχίσει κολυμβητικά τη Μάγχη, σε σκυταλοδρομία. «Άρχισα τα μαθήματα γιατί δεν ήξερα να κολυμπάω καλά ελεύθερο. Το είδα σαν ευκαιρία να μάθω κάτι καινούργιο. Ήταν μια ομαδική προσπάθεια, μια διαφορετική εμπειρία από το να τρέχεις μόνος σου», λέει η Έλλη. Στην ομάδα ήταν και ο σύζυγός της, Θοδωρής Ζουμπουλάκης και η ιδέα να συμμετέχουν μαζί σε αυτό προέκυψε όταν η ΄Ελλη συνειδητοποίησε πως θα έκαναν το διάπλου της Μάγχης την 28η Αυγούστου –την ημέρα της επετείου του γάμου τους. «Μετά από αυτή την εμπειρία αποφάσισα να συνεχίσω πιο δυναμικό το κολύμπι. Φέτος το καλοκαίρι κολύμπησα 10χλμ στο Oceanman Greece στο Οίτυλο στη Μάνη, μια απόσταση για την οποία με ενέπνευσε ο Σπύρος Γιαννιώτης στους Ολυμπιακούς αγώνες, όταν τον είδα στους Ολυμπιακούς του Ρίο να τερματίζει δεύτερος για μια ανάσα διαφορά , με αυτό το φοβερό ήθος».

Πολυπράγμων και ακούραστη, από το 2015 η Έλλη είναι και στο διοικητικό συμβούλιο τηςMKO Charity4U-«Αθλητισμός για όλους», της οποίας είναι και ιδρυτικό μέλος. Το Charity4U εμπνέει ερασιτέχνες αθλητές να γίνουν ambassadors, επιλέγοντας το δικό τους αθλητικό στόχο, στηρίζοντας μέσα από αυτό ένα fundraising για Έλληνες αθλητές που ετοιμάζονται για την Ολυμπιάδα του Τόκιο. Η ιδέα γεννήθηκε το 2015 ως ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα μέσα στα Holmes Place clubs, όταν κάλεσαν τα μέλη τους να ολοκληρώσουν με επιτυχία ένα μεγάλο αθλητικό στόχο, ένα αθλητικό challenge ζωής. Όπως μας εξηγεί η Έλλη «Στα Holmes παρέχουμε προπονητικά προγράμματα, personal training, αποκατάσταση και υποστήριξη στα μέλη μας που θέλουν να ολοκληρώσουν έναν τέτοιο στόχο και εκείνοι παράλληλα με το στόχο προσπαθούν να συγκεντρώσουν κάποια χρήματα για έναν καλό σκοπό». Φέτος το Charity4U στηρίζει τέσσερις αθλητές στο δρόμο για την Ολυμπιάδα του Τόκιο: τον παραποδηλάτη Νίκο Παπαγγελή, τον αθλητή τραμπολίνο Μάριο Γράψα, την κολυμβήτρια Κατερίνα Δίβαρη και τον κολυμβητή Απόστολο Χρήστου, οι οποίοι προχωρούν κάνοντας εξαιρετικές επιδόσεις. «Με το Charity4U διοργανώνουμε και αθλητικά events όπως είναι τοSwim around Spetses. Τώρα συζητάμε να κάνουμε κάποια συναυλία. Ο στόχος είναι μέσα από κυρίως αθλητικά, αλλά και πολιτιστικά δρώμενα να συλλέγουμε χρήματα, διαδίδοντας πως ο εθελοντικός αθλητισμός υποστηρίζει τον πρωταθλητισμό».

Όλα τα νέα, πλούσιο ρεπορτάζ, καθημερινές στιγμές διασήμων και ξεχωριστές στιγμές καθημερινών ανθρώπων στο People, που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.