Το όνειρο της έφηβης Χρύσπας ήταν να γίνει επαγγελματίας μπαλαρίνα, όταν όμως συναντήθηκε με το τραγούδι τα πλάνα της ζωής της άλλαξαν. «Από τη στιγμή που ξεκίνησα το τραγούδι δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να ασχοληθώ με κάτι άλλο. Οι γονείς μου, παρά το γεγονός πως δεν έχουν καμία σχέση με τον χώρο, το πήραν φυσιολογικά. Μου είχαν εμπιστοσύνη και ήταν αρκετά υποστηρικτικοί. Όταν γνωρίζει ένας γονιός πώς σκέφτεται το παιδί του, το αφήνει πιο ελεύθερο» εξηγεί και συνεχίζει γυρνώντας πίσω στον χρόνο: «Στην αρχή της καριέρας μου, η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν ότι δεν γνώριζα τον χώρο. Τι σημαίνει σκηνή, τι είναι η πίστα. Ανέβηκα να τραγουδήσω ενώ μόλις είχα μπει στη δισκογραφία. Με έσωσε το ότι είχα μουσικές γνώσεις και μελέτησα αρκετά προκειμένου να αποκτήσω ρεπερτόριο. Ήμουν ένα σφουγγάρι που απορροφούσε ό,τι πληροφορία έπαιρνε. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν είσαι άπειρος στη δουλειά».

Ήταν μια εποχή που έκανε πράγματα που ίσως τώρα δεν θα έκανε. «Κοιτάω παλιές μου φωτογραφίες και θυμάμαι εκείνη την περίοδο που μου είχαν βάλει στο μυαλό ότι πρέπει να χάσω κιλά. Τώρα τις βλέπω και λέω “Μα γιατί; Αφού ήμουν μια χαρά”. Γιατί όλοι πρέπει να λανσάρουμε ένα πρότυπο μη υγιές και ακραίο. Αυτό βέβαια ήταν κάτι που δεν μπορούσα να κατανοήσω τότε, γι’ αυτό είχα κάνει και κακό στον εαυτό μου, με τις χαζές δίαιτες και όλο αυτό το πρόγραμμα που ακολουθούσα. Η άποψή μου πλέον είναι ξεκάθαρη και είμαι κατηγορηματική: Είναι σημαντικό να νιώθουμε εμείς καλά με τον εαυτό μας και σε όποιον αρέσουμε, ακόμα και κάνοντας μια δουλειά σαν τη δική μου. Είναι σίγουρο ότι δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους, και εγώ προσωπικά δεν αποζητώ κάτι τέτοιο. Δεν λειτουργώ επιτηδευμένα. Έτσι πορεύομαι πλέον στη ζωή μου. Σωστό ή λάθος, σημασία έχει ότι κοιμάμαι και ξυπνάω καλά, είμαι υγιής και έχω μια ζωή που την αγαπώ».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.