Η Μπέσυ και ο Γεράσιμος ήταν ακριβέστατοι στο ραντεβού μας, στο θέατρο Αλκμήνη. Φέτος το καλοκαίρι θα περιοδεύσουν στην επικράτεια με το κρητικό γουέστερν του Θοδωρή Αθερίδη, Άγρια Δύση, αλλά αυτό το πρότζεκτ ήταν μόνο η αφορμή για να βρεθούμε. Καθισμένοι στους αναπαυτικούς καναπέδες του φουαγέ του θεάτρου, συζητήσαμε σαν να είμαστε φίλοι που έχουν να τα πουν καιρό… Κι ας είχαμε γνωριστεί πριν από δέκα λεπτά.

Πάμε λίγο και στην οικογενειακή καθημερινότητα. Οι κόρες σας έχουν μεγαλώσει, φαντάζομαι πως το άγχος είναι τώρα για το μικρό σας γιο.

Γ.Σ. Δεν έχει σημασία που μεγάλωσαν, δεν τελειώνει το άγχος.

Σας αγχώνει η επαγγελματική αποκατάσταση των κοριτσιών;

Γ.Σ. Ναι. Με τα παιδιά δεν τελειώνει το άγχος ποτέ.

Μ.Μ. Το δικό μου άγχος είναι αν διαθέτουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τα πάντα. Νομίζω πως το έχουν. Θέλω να είμαι σίγουρη πως τους έχουμε δώσει τις βάσεις να αντέχουν.

Πώς μπορούν οι γονείς να οπλίζουν με θάρρος τα παιδιά τους;

Μ.Μ. Εγώ αντέχω ακόμη και θέλω να πω για τους δικούς μου γονείς πως έπαιζε μεγάλο ρόλο ότι υπήρχε μεγάλη αγάπη μεταξύ τους. Μου έδιναν συνεχώς αυτοπεποίθηση. Με στήριζαν, μου έλεγαν «Μπορείς, μπορείς!». Και για πράγματα όπως η ακμή στην εφηβεία, για την οποία αισθανόμουν άσχημα, εκείνοι ήταν εκεί για να με παροτρύνουν, να με κάνουν να αισθάνομαι καλά. Θεωρώ πως αυτά πρέπει να τα λέμε στα παιδιά μας, να τα στηρίζουμε. Δεν θα πρέπει να τα γεμίζουμε με τα δικά μας άγχη.

Γ.Σ. Εγώ δεν είμαι των συμβουλών και της νουθεσίας. Θεωρώ πως οι επιλογές των γονιών είναι που δίνουν το παράδειγμα στα παιδιά. Πολύ πιο εύκολα θα μετρήσει πάνω τους το πώς θα διαχειριστείς μια κρίσιμη κατάσταση παρά οι συμβουλές που θα δώσεις. Οπότε, γίνεσαι πρότυπο.

Ζώντας σε μια κυνική κοινωνία, φοβάστε να τους μεταδώσετε κάτι από την ευαισθησία και το ρομαντισμό που διαθέτετε; Γεράσιμε, γέλασες πικρά…

Γ.Σ. Ναι, γιατί είναι και δικός μας προβληματισμός. Κι εγώ είμαι σε ένα διαρκή αγώνα για να ισορροπήσω την καλλιτεχνική φύση με τη σκληράδα και την κυνικότητα, να αντιμετωπίσω την αγένεια, την επιθετικότητα, την αλητεία. Φαινόμενα που δεν αντιμετωπίζονται με ευγένεια και ευαισθησία, αλλά με άλλους τρόπους. Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Δεν με πειράζει αν είναι ευαίσθητα, αν πληγώνονται ή αν πονάνε. Αλλά δεν θέλω τα παιδιά μου να είναι σάκοι DNA, που απλά τρώνε και αφοδεύουν. Μου είναι πιο σημαντικό να κερδίζουν πράγματα άλλου τύπου, από το να ζουν καλά, να έχουν χρήματα, να γίνονται παχύσαρκα ή να κάνουν πλαστικές εγχειρήσεις παντού. Ή να βρίσκονται στο κυνήγι του χρήματος με όποιο κόστος. Όχι, δεν τη θέλω αυτή την αγωνία. Ας είναι ευαίσθητες κι ας είναι και γλυκούλες και ρομαντικούλες. Ας κάνουν το δικό τους αγώνα. Ακούγεται σκληρό, αλλά σου το λέει ένας ρομαντικός άνθρωπος. Αυτή είναι η σκληράδα μου, να μπορείς να αντέχεις με τα εφόδια που σου δόθηκαν. Τα κορίτσια τελειώνουν φέτος τις σπουδές τους στην υποκριτική. Τους λέω «Είμαστε οι επιλογές μας. Είδατε τι τραβάμε εμείς, από εκεί και πέρα…».

Αν σας έλεγαν τα κορίτσια πως θέλουν να πάνε στο εξωτερικό;

Μ.Μ. Ήμασταν τώρα στην Αγγλία και συναντούσαμε συνεχώς νέους από την Ελλάδα. «Καλημέρα, κύριε Γεράσιμε, κυρία Μπέσσυ». Το 1/3 των νεαρών εργαζομένων εκεί ήταν Έλληνες.

Θα θέλατε να φύγουν;

Γ.Σ. Ναι. Με βαριά καρδιά, βέβαια…

Μ.Μ. Με δάκρυα στα μάτια. Θα έκανα κι εγώ μια βαλιτσούλα και θα τις ακολουθούσα. (γέλια) Ο Γεράσιμος μπορεί να τις ακολουθήσει, μπορεί να δουλέψει έξω.

Γ.Σ. Καλά, έχω μεγαλώσει…

Μ.Μ. Όλοι οι μεγάλοι ηθοποιοί σε μεγάλη ηλικία δουλεύουν. Και έχουμε τόσους Έλληνες που δουλεύουν στο εξωτερικό και τα πηγαίνουν καλά. Και οι συντελεστές των ταινιών πολλοί Έλληνες. Είχα κι εγώ προτάσεις, αλλά ως μαμά δεν μπορούσα ποτέ να λείπω.

Γ.Σ. Τα κορίτσια θέλουν να πάνε στο εξωτερικό, απλά θα πρέπει να το οργανώσουν σωστά. Βέβαια, δεν μπορείς να προγραμματίσεις αυτή τη δουλειά. Βλέποντας και κάνοντας.

Μπέσυ, είσαι η κλασική Ελληνίδα μαμά;

Γ.Σ. Φυσικά και είναι! Μαγειρεύει τρία τέσσερα φαγητά, βάζει σεμεδάκια παντού!

Μ.Μ. Ναι, τα αγαπώ! Τα έχει κεντήσει η μαμά μου, δεν μπορεί να μην υπάρχουν στο σπίτι σεμεδάκια.

Γ.Σ. Μόνο στην plasma δεν έχει βάλει.

M.M. Ακόμη…

Γ.Σ. Έχει τα λουλουδάκια της, τις γλαστρούλες της…

Πώς γνωριστήκατε;

Γ.Σ. Σε ένα σίριαλ της ΕΤ1, το 1994. Μου γυάλισε λίγο, υπήρξε μια έλξη. Στην αρχή την είχα παρεξηγήσει λίγο, μου είχε φανεί σνομπ.

Μ.Μ. Ήμασταν φίλοι κι εγώ επιδίωκα να κάνω παρέα μαζί του. Θαύμαζα όλους τους ηθοποιούς που είχαν παίξει σε ταινίες του Αγγελόπουλου. Συζητούσαμε, κάναμε παρέα. Τον λάτρευα ως ηθοποιό, μέχρι που μου την έπεσε. (γέλια) Μου είπε να πάω να δω τα βιβλία του, αφού έχει όντως τεράστια συλλογή.

Άρα το φλερτ σας ήταν σαν ένα μακρόσυρτο αγγελοπουλικό πλάνο…

Μ.Μ. Ναι, κράτησε καιρό. Αλλά όντως τώρα το σπίτι μας είναι μια τεράστια βιβλιοθήκη. Έχει βιβλία παντού.

Ποια βιβλία δεν θα θέλατε με τίποτε να χάσετε;

Μ.Μ. Το Φύλακας στη Σίκαλη του J.D. Salinger και το Μαύρο Άγγελο του Mika Waltari. Επίσης, το Περί Ψυχής του Αριστοτέλη και τον Πυθαγόρα του Ιάμβλιχου.

Γ.Σ. Θα συμφωνήσω με το Φύλακα στη Σίκαλη. Επίσης, λατρεύω τον Κούντερα. Τα άπαντα του Shakespeare. Και τα κείμενα του Woody Allen.

Έχετε σκεφτεί ποτέ να χωρίσετε;

Μ.Μ. Έτσι όπως ζούμε, είμαστε και σαν παντρεμένοι και σαν χωρισμένοι. (γέλια) Εγώ νιώθω πολύ ήρεμη.

Αισθάνεσαι ελεύθερη μέσα στο γάμο;

Μ.Μ. Ναι. Σύμφωνα με το χαρακτήρα μου. Γιατί δεν έχω ανάγκη να επιβεβαιωθώ μέσα από έναν γκόμενο. Είμαι ψωνάρα και με θεωρώ πολύ ωραία. Οπότε γιατί να περιμένω να με κοιτάξει ένας άντρας; Έτσι, είμαι καλά με αυτό. Μεταξύ μας, δεν θα ήθελα να ξέρω αν του Γεράσιμου «του συμβεί κάτι». Προτιμώ να έχω την ηρεμία μου.

Γ.Σ. Καλά, αν το μάθει, θα γίνει… χαμός! (γέλια)

Μ.Μ. Για αυτό δεν θέλω να ξέρω. Ούτως ή άλλως, γοητευτικός είσαι, αρέσεις… Χαίρομαι.

Γ.Σ. Εγώ, πάντως, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς την Μπέσσυ.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.