Στα 16 του ήταν ήδη κιθαρίστας ελληνικής heavy metal μπάντας, κάνοντας lives στις εναλλακτικές σκηνές της εποχής, με πρώτο και καλύτερο το An club, στα Εξάρχεια. Με μαλλιά μέχρι τη μέση, σχεδόν σνόμπαρε οτιδήποτε δεν αφορούσε τη μουσική. Σε ένα γύρισμα της ζωής, βρέθηκε με κοστούμι και καλοσιδερωμένα πουκάμισα να διευθύνει ολόκληρο τμήμα μηχανογράφησης σε αεροπορική εταιρεία, να παίρνει έναν παχυλό μισθό στο τέλος κάθε μήνα και να «χτυπά» καθημερινά δωδεκάωρα, γράφοντας κώδικες σε μια μαύρη οθόνη. «Ώσπου ένα ωραίο πρωινό, όλα αυτά τελείωσαν. Τα εγκατέλειψα όλα και γύρισα εκεί απ’ όπου δεν έπρεπε να είχα φύγει ποτέ: τη μουσική». Ο Μάκης Νταφόπουλος ή «Μακ Νταφ», όπως τον φωνάζουν οι φίλοι του, πλέον δηλώνει ένας ευτυχισμένος άνθρωπος!

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ

«Θυμάμαι ακόμη, σαν να ’ταν χθες, την ημέρα που αποχώρησα από την εταιρεία. Ήταν στις 17 Ιουλίου του 2016, ύστερα από 25 χρόνια εργασίας ως υπεύθυνος στο ΙT τμήμα. Μάζεψα τα λίγα πράγματά μου, βγήκα έξω στο φως της ημέρας και ανέπνευσα καθαρό αέρα. Τις πρώτες ώρες ένιωθα σαν UFO. Είχα ξεχάσει το πιο απλό, πώς είναι να περπατάς με ήλιο. Το πρώτο που ήθελα να κάνω -και αυτό που ουσιαστικά μου είχε λείψει-, ήταν να φορέσω μια βερμούδα, να αισθανθώ κανονικός άνθρωπος. Ύστερα από κάποιες μέρες έφυγα για διακοπές: Αντίπαρο, Ελαφόνησο, Βόλο. Κάθισα συνολικά επτά μήνες και επεξεργαζόμουν στο κεφάλι μου το project μουσική: πώς, δηλαδή, θα κάνω επάγγελμα αυτό που μιλά στην καρδιά μου. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, μετά τους έξι μήνες αποχής από οποιαδήποτε αναγκαστική εργασία μπορείς πια να δεις με καθαρό μυαλό τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου. Σε πάει μόνο του το πράγμα…».

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

«Για πολύ καιρό άκουγα έναν ιντερνετικό σταθμό, που έπαιζε lounge. Κάπως έτσι άρχισα να το ψάχνω περισσότερο με τη lounge / ηλεκτρονική μουσική και σκέφτηκα “Δεν το δοκιμάζω κι εγώ;”. Άρχισα να ανεβάζω κομμάτια μου στο SoundCloud. Σύντομα, οι μουσικές μου έγιναν viral. Κάπως έτσι, με βρήκε μια δισκογραφική εταιρεία στην Ιταλία, συγκεκριμένα στο Μιλάνο, και μου έκανε δεκαετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έχουμε ήδη κυκλοφορήσει πέντε albums, με το τελευταίο να λέγεται Gravity και να περιλαμβάνει 18 κομμάτια. Πολλά από αυτά φιγουράρουν ήδη μέσα στην πρώτη πεντάδα στα ξένα charts, ενώ για το φετινό καλοκαίρι έχω κλείσει να παίζω electronic lounge σε μεγάλα bar στη Σέριφο, στην Αντίπαρο, στη Σαντορίνη και λοιπά νησιά. Παράλληλα, έχω ανοίξει τον δικό μου ιντερνετικό σταθμό με έδρα την Αγγλία (σ.σ. www.tunein.com) και έχω αναλάβει τη νυχτερινή ζώνη (12.00 με 08.00) του νούμερο ένα ιντερνετικού σταθμού αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, του Join Radio FM.

ON DECKS

«Είμαι DJ, μουσικός παραγωγός, διατηρώ μια δική μου εταιρεία με IT consulting services, συνεργάζομαι με άλλους Έλληνες και ξένους παραγωγούς. Με δυο λόγια, τα κάνω όλα και συμφέρω. Βασικά όμως είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί ασχολούμαι με αυτό που αγαπώ. Επίσης, κακά τα ψέματα, η μουσική σού ανοίγει πόρτες. Συν ότι βγάζεις καλά χρήματα. Θυμάμαι τις μέρες που καθόμουν στο γραφείο της αεροπορικής και αναρωτιόμουν “οι φίλοι μου παίζουν μουσική. Εγώ γιατί δεν κάνω αυτό που θέλω στη ζωή μου;”. Με έτρωγε μέσα μου. Ξέρεις, ο καλός μισθός είναι παγίδα, σου προσφέρει κάποιες ανέσεις που δεν θέλεις να στερηθείς ύστερα. Οφείλεις να συνειδητοποιήσεις όμως ότι δεν είναι το παν τα υλικά αγαθά και οι ανέσεις, αλλά με τι γεμίζει η ψυχή σου. Ειδικά σε εμάς τους άντρες η φάση λειτουργεί αλλιώς μετά τα 40. Είναι μια καθοριστική ηλικία για να πάρεις σημαντικές αποφάσεις για τα επαγγελματικά και όχι μόνο».

LOUNGE LOVER

«Ο λόγος που έκλεισα συμβόλαιο συνεργασίας με δισκογραφική στο εξωτερικό είναι απλός: Αυτοί ήταν οι πρώτοι που με προσέγγισαν. Εδώ, στην Ελλάδα, άντε οι δισκογραφικές να ασχοληθούν μέχρι τη ραπ. Σε καμιά περίπτωση με τη lounge μουσική. Μόνο για singlakia σε παίζουν… Όποιος θέλει να ακούσει τη μουσική μου, μπορεί να μπει στο iTunes και να πατήσει TreePines. Εκεί θα ακούσει τα πάντα. Μόνος του, μέσω Διαδικτύου, χωρίς διαμεσολαβητές. Άμεσα και γρήγορα. Ουσιαστικά, το TreePines είναι ένα project αποκλειστικά για τους λάτρεις της lounge μουσικής. Η πλάκα είναι ότι συνεργάζομαι με εταιρείες και παραγωγούς ανά τον κόσμο και όμως έχω δεκαπέντε χρόνια να μπω σε αεροπλάνο. Τώρα, για παράδειγμα, που θα χρειαστεί να παρευρεθώ στην Ιταλία για επαγγελματικό λόγο, θα ταξιδέψω με πλοίο! Προσπαθώ, γενικά, να κάνω όλες τις συνεννοήσεις μέσω e-mail και Skype, αφού η τεχνολογία έχει προχωρήσει».

NO FEAR

«Η αεροπλανοφοβία είναι μία μόνο από τις φοβίες που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής μου και ακόμη προσπαθώ να λύσω με βελονισμό, ρέικι και τον ψυχοθεραπευτή μου. Ουσιαστικά, με εναλλακτικές θεραπείες. Ειδικά ο βελονισμός με βοήθησε να βρω λύση στις συχνές κρίσεις πανικού. Έπειτα από αρκετές συνεδρίες, εντοπίσαμε με τον ψυχοθεραπευτή ότι αυτές τις φοβίες τις κληρονόμησα από τη μητέρα μου, η οποία, προτού μείνει έγκυος σε μένα, είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Ύστερα από έναν χρόνο γεννήθηκα εγώ. Όλη αυτή η θανατοφοβία πέρασε κυτταρικά. Αλλά είναι και αυτό ένα στοίχημα που θέλω να κερδίσω. Και να βγω νικητής».

Διαβαστε περισσότερα στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.