Ο André Vieirinha σε συνέντευξη που παραχώρησε στον διευθυντή του PEOPLE Γιώργο Πράτανο μιλάει για τη μεγάλη αδυναμία που έχει στην κόρη του και την αλλαγή στη συμπεριφορά του από τη στιγμή της γέννησής της.

Υπάρχει κάποια νύχτα που να σου άλλαξε για πάντα τη ζωή;

Ναι. Η νύχτα που γεννήθηκε η κόρη μου. Νομίζω πως όχι μόνο εγώ, αλλά κάθε πατέρας, από τη στιγμή που γεννιέται το παιδί του, αλλάζει εντελώς συμπεριφορά, τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωή του, τη ματιά του για το μέλλον… Αυτή είναι η πιο ξεχωριστή στιγμή της ζωής μου. Όταν ήμουν νεαρός, κορόιδευα όσους φοβούνταν να πετάξουν με αεροπλάνο. Και από τη στιγμή που γεννήθηκε η κόρη μου, φοβάμαι κι εγώ. Έχω ευθύνη απέναντί της.

Άλλαξε και ο τρόπος στο παιχνίδι;

Ωρίμασε παραπάνω. Είμαι πιο πειθαρχημένος, αλλά το πιο σημαντικό είναι ο τρόπος που βλέπεις τις νίκες και τις ήττες. Γυρνάς σπίτι και τα ξεχνάς όλα. Μπορεί να κάνω το παιχνίδι της ζωής μου ή να χάσω ένα ματς, αλλά όταν επιστρέψω στο σπίτι θα είμαι ο εαυτός μου και θα παίξω με την κόρη μου.

Έχεις χάσει ποτέ τον εαυτό σου;

Έχω φοβηθεί πολλές φορές. Αλλά νομίζω πως σε αυτό το άθλημα, όπου κινούνται πάρα πολλά χρήματα, είναι εύκολο για έναν νέο ποδοσφαιριστή να χαθεί αν δεν έχει δίπλα του κάποιους που τον αγαπούν πραγματικά. Όταν γίνεις διάσημος, όλοι θέλουν να γίνουν φίλοι σου, να είναι δίπλα σου… Αλλά θα πρέπει να καταλάβεις από μόνος σου ποιοι αξίζουν να είναι δίπλα σου και σε αγαπούν πραγματικά, πριν να είναι αργά.

Φοβήθηκες μήπως σε πλησιάσουν άνθρωποι που ήθελαν απλά να κερδίσουν από εσένα;

Ναι. Πάντα φοβόμουν και ήμουν επιφυλακτικός. Όχι μόνο εδώ, αλλά και στην Πορτογαλία. Γιατί έβλεπα και συμπαίκτες μου που χάθηκαν εξαιτίας αυτού.

Πολλές φορές γράφεται πως μια μεταγραφή δεν έγινε εξαιτίας της συζύγου του ποδοσφαιριστή, που δεν της άρεσε η πόλη, τα σχολεία, η ζωή εκεί… Όντως είναι αλήθεια ή είναι απλά μια βολική δικαιολογία για τη μη υλοποίηση της μεταγραφής;

Από τη στιγμή που έχεις οικογένεια, θα πρέπει να συζητήσεις πρώτα μαζί τους… Εγώ ευτυχώς έχω μια υπέροχη σύζυγο, που σε όλες τις αποφάσεις που έχω πάρει μου έδινε πάντοτε την ελευθερία να αποφασίζω ποιο είναι το καλύτερο για την καριέρα μου. Για εμάς δεν ισχύει αυτό που λένε «Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια έξυπνη γυναίκα», γιατί η Βάσω δεν είναι πίσω μου, αλλά δίπλα μου. Ακόμη και η ίδια βάζει τη δουλειά μου σε πρώτη προτεραιότητα.

Τι είναι αυτό που σου αρέσει στην ελληνική κουλτούρα και τι μισείς;

Δεν μισώ τίποτε. Η ελληνική και η πορτογαλική κουλτούρα είναι πολύ κοντά. Οπότε, είναι δύσκολο να ξεχωρίσω πράγματα που μου αρέσουν ή δεν μου αρέσουν. Νιώθω από την πρώτη στιγμή που ήρθα στη Θεσσαλονίκη σαν να είμαι στο σπίτι μου. Μου αρέσει που ως άνθρωποι είμαστε ανοιχτόκαρδοι και φιλόξενοι. Δεν νομίζω να επισκεφτεί κάποιος αυτές τις δύο χώρες και να μη θέλει να επιστρέψει κάποια στιγμή. Αυτό μας ξεχωρίζει.

Είδες τη φάση του τραυματισμού σου;

Με το που επέστρεψα σπίτι. Εκεί κατάλαβα τι ακριβώς είχε γίνει.

Εκείνη τι στιγμή το κατάλαβες;

Ναι, από τον πόνο.

Θεωρείς πως ήταν ένας χαζός τραυματισμός;

Όπως όλοι οι τραυματισμοί. Ειδικά οι τραυματισμοί χιαστών, συμβαίνουν σε φάσεις που επαναλαμβάνονται εκατομμύρια φορές στην καριέρα ενός ποδοσφαιριστή. Ήταν η κακή στιγμή, έγινε, τέλος, κοιτάμε μπροστά. Μόνο έτσι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Το καλό είναι πως το έχω πάθει ξανά, το 2013, οπότε ξέρω τι με περιμένει πάλι. Το είχαμε ξεπεράσει εκείνο το εμπόδιο μαζί με τη γυναίκα μου και θα το ξανακάνουμε. Νομίζω πως είναι πιο δύσκολο για εκείνη παρά για εμένα. Γιατί με βλέπει όπως δεν θέλει καμία γυναίκα ποδοσφαιριστή να βλέπει τον άντρα της. Στενοχωριέται να με βλέπει με πατερίτσες. Εκείνη έχει στενοχωρηθεί περισσότερο.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο με το Έθνος.