Η Μαρία Βαϊσμένου είναι μητέρα – βιολογική – δυο παιδιών αλλά τα ΧΕΡΙΑ της και η αγκαλιά χωρούν αμέτρητα πλάσματα κάθε ηλικίας. Μικρούς, εφήβους, ηλικιωμένους όσους έχουν ανάγκη είτε από βοήθεια είτε απλώς από ένα χάδι και μια γλυκιά κουβέντα. Μαζί με τις φίλες της έχουν δημιουργήσει μια κλειστή ομάδα στο Facebook, με την ονομασία ΧΕΡΙΑ, και με την αμέριστη βοήθεια εθελοντών βάζουν το δικό τους λιθαράκι στις ζωές των συνανθρώπων μας. Η Μαρία με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας μίλησε στο People για το έργο τους αλλά και για το πως είναι η ίδια ως μητέρα.

«Ήμουν πάντα από εκείνες τις γυναίκες που ονειρεύονταν ένα μωρό. Όταν ήμουν μικρή, ήμουν η “μαμά” για τις κούκλες μου. Μεγάλωσα το βαφτιστήρι μου σαν να είχα κάνει αλλά εκατό παιδιά, κι ας μην ήμουν καν μαμά τότε. Ένστικτο; Αγάπη; Δεν ξέρω. Το 2006 και το 2008 έγινα μαμά της Μαρίας και του Δημήτρη. Νομίζω ότι δεν θα ξεχάσω τις ημέρες της γέννησής τους. Μαζί με τα παιδιά μου γεννήθηκα ξανά κι εγώ. Άλλαξα. Προτεραιότητά μου, εκείνα. Η χαρά μου και η αγωνία μου, τα παιδιά μου.

Το να είσαι μαμά, εκτός από ευτυχία, είναι και ένα στοίχημα. Να τα προλάβεις όλα. Να είσαι εκεί, δίπλα τους, άνευ όρων. Προσπαθώ να έχω κατανόηση. Δεν τα καταφέρνω πάντα. Υπάρχουν μέρες που νιώθω κουρασμένη και δεν έχω υπομονή. Είμαι όμως μια στοργική μαμά που η αγκαλιά της γεμίζει με τα παιδιά της σε κάθε ευκαιρία. Είμαι μια μαμά που θα έφτανε στην άκρη του κόσμου για εκείνα. Προσπαθώ πολύ. Καθημερινά. Με τα λάθη μου και τα σωστά. Και όπως έχει πει και η συγγραφέας Jill Churchill, “Δεν υπάρχει τρόπος να γίνεις μια τέλεια μητέρα, αλλά εκατομμύρια τρόποι να γίνεις μια καλή”. Το να είσαι μαμά λοιπόν είναι κάτι μαγικό. Η αγάπη που μπορείς να δώσεις είναι ανεξάντλητη και ξαφνικά σε κάνει να θέλεις να τη μοιράσεις γύρω σου. Όπου υπάρχει ανάγκη θέλεις να είσαι εκεί, να δώσεις, γιατί έχεις περίσσια αγάπη. Και όταν στη ζωή σου υπάρχουν τέτοιες μητέρες, που είναι και φίλες καρδιάς, τότε μόνο υπέροχα πράγματα μπορούν να συμβούν.

Η Μαρία Βαϊσμένου στο ίδρυμα Μητέρα.

Το 2017 ήθελα να δωρίσω την κούνια των παιδιών μου και δεν ήξερα πού να απευθυνθώ. Κάπως έτσι ξεκίνησε ακόμα ένα ταξίδι για μένα. Με τη στήριξη και τη βοήθεια του συζύγου μου, Κυριάκου, ενός υπέροχου ανθρώπου που έχω δίπλα μου είκοσι δύο χρόνια, αλλά και των φίλων μαμάδων που ήδη ανέφερα, δημιουργήσαμε τα “ΧΕΡΙΑ”, μια φιλανθρωπική ομάδα ιδιωτικής πρωτοβουλίας στο Facebook. Προσφέρουμε μέσω αυτής –και με την πραγματικά συγκινητική προσφορά των εθελοντών μας– βοήθεια, παρέα, αγκαλιές, υλικά αγαθά, παιχνίδια σε παιδιά και εφήβους που δεν έχουν σταθερό οικογενειακό περιβάλλον αλλά μεγαλώνουν σε ιδρύματα, καθώς και σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας. Μοναδική μας ανταμοιβή, η ευτυχία των γύρω μας».