Από την Φανή Πλατσατούρα

Δεν έχει σχεδιάσει ακόμη το παιδικό δωμάτιο, δεν έχει φανταστεί σε ποιον θα μοιάζει το μωρό και δεν αγχώνεται για το πώς θα είναι η νέα της καθημερινότητα με ένα νεογέννητο στο σπίτι. Δείχνει αρκετά ήρεμη και προσγειωμένη.

«Συνειδητοποιημένη» θα έλεγε η ίδια. Στην περίπτωσή της, ο γάμος δεν είναι αυτοσκοπός και η εικόνα πολλών παιδιών να μπουσουλάνε στο πάτωμα δεν την αφορούσε ιδιαίτερα, τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Πίνοντας χυμό πορτοκάλι θα σου αναλύσει τη δική της κοσμοθεωρία ότι δεν είναι όλες οι γυναίκες προορισμένες να γίνουν μητέρες, αλλά όταν το αποφασίσουν σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να τους σταθεί εμπόδιο. Ως ζωντανό παράδειγμα φέρνει τον εαυτό της! Και δικαιολογημένα!

Πώς νιώθεις αυτή την περίοδο;

Έχω μεγάλο ενθουσιασμό για κάτι που δεν έχω γνωρίσει ακόμη αλλά φέρω την ευθύνη του. Ο ερχομός ενός παιδιού είναι το θαύμα της ζωής και η εγκυμοσύνη μια ιδιαίτερη συνθήκη που δεν μπορούν να αισθανθούν όσοι δεν την έχουν ζήσει. Αυτό ήταν και ένα κίνητρο, αν θέλεις, για να πάρω την απόφαση να γίνω μητέρα. Έβλεπα τους δικούς μου ανθρώπους να προχωρούν και να δημιουργούν οικογένεια και ήθελα να μπορέσω να κατανοήσω κι εγώ με τη σειρά μου τι σημαίνει να είσαι γονιός, να μοιράζεσαι τη ζωή σου με ένα πλάσμα που φέρνεις εσύ στον κόσμο. Καθόλου εγωιστικά και, φυσικά, όχι σαν συνέχειά σου.

Τι σημαίνει για σένα «φέρνω στον κόσμο ένα παιδί»;

Το βλέπω σαν κάτι που εμπεριέχει την έννοια της δημιουργίας. Γιατί εν μέρει, φέρνοντας στον κόσμο ένα παιδί, έχεις την ιδιότητα ενός μικρού θεού. Υπάρχει μια δημιουργία άλλου τύπου από αυτήν που έχεις συνηθίσει, στο θέατρο, για παράδειγμα. Μια δημιουργία ζωτικής σημασίας. Βιώνοντας μια εγκυμοσύνη αρχίζει να λειτουργεί το ίδιο το μυαλό σου διαφορετικά. Έχεις άλλες αγωνίες, νιώθεις να σου παρουσιάζονται άλλες ανάγκες σε σχέση με τον εαυτό σου και τους γύρω σου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γίνεσαι πιο δύστροπος. Το αντίθετο. Πιστεύω ότι η γυναίκα που κυοφορεί έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει έναν ολοκληρωτικά νέο κόσμο που μόνο χαρά μπορεί της δώσει!

Έχεις μάθει το φύλο του μωρού;

Ναι, είμαι στις αρχές του έβδομου μήνα και περιμένω αγόρι. Έχω την προσδοκία της γέννας και εύχομαι να κυλήσουν όλα καλά, γιατί υπάρχει πάντα και ο αστάθμητος παράγοντας, τον οποίο δεν μπορείς να αποφύγεις. Σίγουρα τους τελευταίους μήνες βιώνω μια μοναδική εμπειρία.

Σε άγχωσε καθόλου το θέμα της ηλικίας;

Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκα «Πρέπει να κάνω παιδί γιατί είμαι στην τάδε ηλικία» ή «Πρέπει να γίνω μητέρα γιατί αυτό μου επιτάσσει η κοινωνία». Το βλέπω ίσως πιο ρομαντικά, σαν μια ευκαιρία να ανοίξουν παραπάνω οι ορίζοντές μου, σαν μια ένωση, ένα δώρο του ενός προς τον άλλον, ένα όμορφο μοίρασμα που προσωπικά θα έχω πάντα την τάση να προστατεύω και ποτέ να χρησιμοποιήσω ή να εκμεταλλευτώ. Δεν μπορώ γενικά τους περιορισμούς και δεν μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους να δηλώνουν ότι τους περιορίζει ο ερχομός ενός παιδιού, ότι τους αποκλείει από τη ζωή και τη σχέση τους. Αυτό το προκαλούν οι ίδιοι στον εαυτό τους.

Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που επιθυμεί να αποκτήσει παιδί στα 40 plus;

Μια γυναίκα στα 40 μπορεί άνετα να γίνει μητέρα! Καταρχάς, η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο που πλέον αντιμετωπίζονται σχεδόν τα πάντα. Επίσης, αν δεν μπορείς να μείνεις έγκυος με φυσικό τρόπο, υπάρχουν και άλλες μέθοδοι να το προσπαθήσεις. Και για να απαντήσω ολοκληρωμένα στην προηγούμενη ερώτηση, δεν με άγχωσε καθόλου το θέμα της ηλικίας ακριβώς γιατί δεν μπήκα αγχωμένη ή προκατειλημμένη στη διαδικασία αυτή. Ήταν μια συνειδητή απόφαση, ήξερα ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να μην τα καταφέρω, αλλά αυτό ισχύει και για ένα κορίτσι 25 χρόνων, απλώς οι πιθανότητες μετά τα 40 αυξάνονται. Και πάλι όμως μιλάμε για πιθανότητες. Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρεις, δεν πρέπει να αφήσεις να σε καταβάλει ψυχολογικά, να νιώσεις ότι υστερείς κάπου ως γυναίκα ή να παραιτηθείς από τη ζωή. Ειδικά σήμερα που, με την αλλαγή της νομοθεσίας, είναι πιο εύκολο να υιοθετήσεις ένα παιδί που μεγαλώνει μόνο του εκεί έξω και μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταλήξει σε κάποιο ίδρυμα.

Άκουσες ατάκες όπως «Εσύ, πότε θα γίνεις μάνα;»;

Πολλές γυναίκες έχουμε ακούσει «Πότε θα κάνεις παιδί;» ή «Πότε θα παντρευτείς;». Είναι κάτι που έχει περάσει μέσα στις ελληνικές παραδόσεις, ακόμη και σε οικογένειες που θεωρούνται πιο προχωρημένες υπάρχει σαν ένα είδος πίεσης. Σε καμία περίπτωση μια γυναίκα δεν πρέπει να νιώθει ότι επιβάλλεται να κάνει παιδί για να ευχαριστήσει τους γονείς της, τον άντρα της ή για να “ταιριάξει” με την υπόλοιπη παρέα της. Οφείλεις εσύ η ίδια να κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου πρώτα απ’ όλα, για να αναπτύξεις αντιστάσεις απέναντι σε αυτούς που θα σε ρωτήσουν «Εσύ, πότε θα γίνεις μάνα;». Να αναπτύξεις άμυνες για να μην είσαι έρμαιο της κάθε κρίσης. Προσωπικά, δεν με αφορά καθόλου το τι θέλουν οι άλλοι για μένα. Και αυτό με έχει προστατέψει από στραβοπατήματα και λάθος επιλογές. Στην περίπτωσή μου, η ανάγκη ενός παιδιού ήρθε τα τελευταία χρόνια. Δεν ήταν κάτι που είχα ξανανιώσει στο παρελθόν.

Έχει να κάνει και με το ποιον σύντροφο έχει στο πλευρό της μια γυναίκα τη δεδομένη στιγμή;

Νομίζω παίζουν πολλά ρόλο. Η στιγμή, το πώς νιώθεις με την πορεία που ακολουθούν τα επαγγελματικά σου, η επιλογή συντρόφου κ.ο.κ. Καλώς ή κακώς, ζούμε σε μια κοινωνία που έχει πολλές απαιτήσεις από εμάς. Πολλές γυναίκες θέλουν πρώτα να νιώσουν ότι πατούν καλά στα πόδια τους επαγγελματικά και στη συνέχεια να προχωρήσουν στην απόκτηση παιδιού. Σεβαστό απόλυτα. Από την άλλη, έχουμε δει γυναίκες που κατάφεραν να συνδυάσουν, για παράδειγμα, σπουδές με παιδιά σε εποχές πιο δύσκολες από τη δική μας και με μεγαλύτερη οικονομική ανέχεια. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το πόσο το θέλεις πραγματικά και πόσο μαχητής είσαι στη ζωή.

Εσύ πώς το έχεις σκεφτεί;

Έναν μήνα μετά τη γέννα θα επιστρέψω στο θέατρο. Αρχές Σεπτεμβρίου ξεκινάω πρόβες πρώτα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και την παράσταση Ο Χορός της Φωτιάς, με τον Χρήστο Λούλη, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, και ακολουθεί η Έντα Γκάμπλερ, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, στο θέατρο Άλμα. Το σκέφτηκα καλά και νομίζω πως είναι εφικτό. Ξέρω ότι κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν τρελό αυτό και κάποιοι άλλοι, πάλι, ότι είναι η καλύτερη επιλογή για μια νέα μητέρα.

Προσωπικά, αισθάνομαι την ανάγκη να συνδυάσω τη μητρότητα με τη δουλειά, συν τοις άλλοις, λειτουργώ καλύτερη υπό πίεση. Είναι σημαντικό για την κάθε γυναίκα να επιλέξει αυτό που θα την κάνει να αισθάνεται καλά, και σίγουρα να υπάρχει στήριξη και καλή σχέση στο ζευγάρι, μια βοήθεια από το οικείο περιβάλλον και εμπιστοσύνη. Γιατί το να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί δεν είναι η πιο εύκολη απόφαση του κόσμου.

Αυτός ήταν ο λόγος που δεν το αποφάσισες νωρίτερα;

Ακριβώς! Δεν το αποφάσισα στα 25 ή στα 30 γιατί ήθελα να είναι μια συνειδητή επιλογή και των δύο. Ήμουν διατεθειμένη να μην μπω καθόλου στη διαδικασία της μητρότητας αν δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις, κυρίως σε σχέση με τον εαυτό μου. Δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Από την άλλη, βλέπεις γυναίκες που προχωρούν στην απόκτηση παιδιού χωρίς να έχουν σύντροφο στο πλευρό τους και νιώθουν πολύ ευτυχισμένες και ικανές για τα πάντα. Δεν ξέρω αν στη θέση τους θα μπορούσα να αναλάβω ένα παιδί ολομόναχη, έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του καθενός, αλλά είμαι μαζί τους. Οι γυναίκες δεν οριζόμαστε από έναν σύντροφο.

Για ποιον λόγο κράτησες κρυφή την εγκυμοσύνη;

Όταν μαθεύτηκε ήμουν μόνο τριών μηνών και δύσκολα το παραδέχεσαι τότε. Υπάρχουν κίνδυνοι μέχρι και τη μέρα της γέννας και αν συμβεί κάτι νιώθεις άσχημα μετά που έχεις εκθέσει μια κατάσταση. Την προφύλαξα, λοιπόν, για ψυχολογικούς καθαρά λόγους. Από μόνη της η εγκυμοσύνη είναι μια αγχωτική περίοδος.

Πόσα κιλά έχεις πάρει μέχρι τώρα;

Προσπαθώ να μην επιβαρύνω το σώμα και τον οργανισμό μου. Έχω πάρει 11 κιλά και προσέχω τη διατροφή μου, με την έννοια ότι τρώω περισσότερα φρούτα, λαχανικά, πρωτεΐνη, ασβέστιο και γενικά τροφές με θρεπτικά συστατικά. Αυτό που λένε πάντως ότι μια γυναίκα στην εγκυμοσύνη τρώει για δύο είναι μύθος. Απλά επειδή περιοριζόμαστε σε όλη μας τη ζωή με το φαγητό, στην εγκυμοσύνη βρίσκουμε ένα άλλοθι για να κάνουμε τις γνωστές παρασπονδίες.

Τι άλλο κάνεις συστηματικά αυτή την περίοδο;

Προσπαθώ να παραμένω ψύχραιμη. Είναι κάτι που προτείνει και ο γιατρός: Να είσαι όσο γίνεται πιο ήρεμη και χαλαρή. Πιστεύω ότι είναι μια οδηγία που πρέπει να ακολουθήσουν όλες οι γυναίκες από την πρώτη κιόλας μέρα που μαθαίνουν για την εγκυμοσύνη. Σαφώς υπάρχει και άγχος και ανησυχία για το αν θα μπορέσω να αντεπεξέλθω στον ρόλο της μαμάς, αλλά στην ουσία δεν μπορείς να τα προκαθορίσεις αυτά τα πράγματα. Πάντως, έχω εμπιστοσύνη στο μητρικό μου ένστικτο. Και ανυπομονώ να έρθει η στιγμή της πρώτης αγκαλιάς. Αυτή η στιγμή είναι απίστευτα συγκινητική για κάθε μητέρα. Όσες φορές έχει τύχει να δω μια τέτοια σκηνή σε ταινία με πιάνουν τα κλάματα. Όχι μόνο τώρα, συνέβαινε ανέκαθεν.

Το ενδεχόμενο του γάμου το έχεις στο μυαλό σου;

Δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα για μένα. Πιο πολύ υπήρχε στη σκέψη μου η απόκτηση ενός παιδιού παρά ο γάμος. Το συζητάμε, αλλά δεν είναι στα άμεσα σχέδιά μας. Δεν θα υπάρξει δηλαδή γάμος πριν από τον ερχομό του παιδιού.

Με τον σύντροφό σου πώς γνωριστήκατε;

Είναι περίπλοκο… Ήμασταν φίλοι αρκετά χρόνια πριν γίνουμε ζευγάρι. Όμως δεν αναρωτήθηκα ούτε για μια στιγμή πώς θα ήταν τα πράγματα αν είχαν γίνει λίγο νωρίτερα. Πιστεύω ότι τώρα ήταν το ιδανικό timing για εμάς, αν κρίνω από την έκβαση της σχέσης μας.

Δεν έχει καμιά σχέση με τον χώρο;

Καμιά απολύτως! Είναι αρχιτέκτων μηχανικός!

Η Ιωάννα Παππά θα πρωταγωνιστήσει τον προσεχή Οκτώβριο στο έργο Ο Χορός της Φωτιάς στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μαζί με τον Χρήστο Λούλη και δεκαμελή θίασο. Η παράσταση σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη θα αφορά στην ιστορία των Ποντίων. Από τον Ιανουάριο θα βρίσκεται στο θέατρο Άλμα, όπου θα υποδυθεί την Έντα Γκάμπλερ στο ομώνυμο έργο του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.

Πηγή: People

Peoplegreece Instafeed