Έχεις αλλάξει. Δεν είσαι πια το ίδιο άτομο που γνώρισα. Πρέπει επιτέλους να αλλάξεις, να εξελιχθείς. Τόσα χρόνια δεν άλλαξες καθόλου. Οι φράσεις αυτές έρχονται να αναδείξουν την αδυναμία κάθε ανθρώπου να διαχειριστεί τις αλλαγές που γίνονται συνειδητά.

Οι άνθρωποι προχωράνε επειδή αλλάζουν και αλλάζουν επειδή προχωράνε. Προχωράει πάνω τους ο χρόνος και αυτό συμβαίνει για όλους. Δεν υπάρχουν διακρίσεις. Οπότε αυτός που εσύ θεωρείς ίδιο, δεν είναι ίδιος. Πέρασε από πολλά στάδια για να φτάσει εδώ που είναι. Κι εσύ που νομίζεις ότι άλλαξες άρδην, είναι πιθανό όλες αυτές οι αλλαγές να σε οδήγησαν στο σημείο που ήσουν πριν κάμποσα στάδια.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί για κάποιο λόγο με ενοχλούν οι άνθρωποι που γυρίζουν να ζητήσουν τα ρέστα από κάποιον επειδή άλλαξε ή επειδή δεν άλλαξε στα δικά τους μάτια. Και την ίδια στιγμή ξεχνούν σε πόσους θα έπρεπε να είναι υπόλογοι οι ίδιοι.

Το παράδειγμα είναι η Κιμ Καρντάσιαν. Μια κοπέλα που είχε μπαμπά γνωστό δικηγόρο, έγινε όμως γνωστή χάρη στο sex tape με τον Ray J. Από το sex tape πήγαμε στο ριάλιτι της ζωής της κι όλο αυτό οδήγησε στο σήμερα όπου κάθε τέκνο Καρντάσιαν και Τζένερ έχει πακτωλό χρημάτων και περιουσίας εν γένει.

Οι τακτικές που εφάρμοσε η Κιμ δεν χαρακτηρίζονται από ηθική για κάποιους. Είναι απαράδεκτες για άλλους. Το ερώτημα όμως είναι αν η ανηθικότητα και το απαράδεκτο βρίσκονται στη μεριά της Κιμ ή στην πλευρά αυτών που υποτάχθηκαν στην μαρκετίστικη γοητεία της.

Σήμερα, καθώς το 2019 οδεύει στο τέλος του, η Κιμ βρίσκεται στη διαδικασία μετάβασης από ένα στάδιο ζωής σε άλλο. Βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής της δημόσιας εικόνας της. Από το 2017 ξεκίνησε μια έντονη ανάμειξη στα κοινά της χώρας και δη στο σύστημα απόδοσης δικαιοσύνης και στο τι ακολουθεί από κει και μετά.

Έγινε η αιτία για να τύχει καλύτερης αντιμετώπισης και να αποφυλακιστεί μια μητέρα που είχε πάρει πάνω της το εμπόριο ναρκωτικών που έκανε ο γιος της. Βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι με τον Πρόεδρο Τραμπ και τους δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου για να τους αναλύσει τα κενά του νομικού συστήματος και την ανάγκη για μεγαλύτερη επιείκεια, για σωφρονισμό κατ΄ουσίαν κι όχι κατ΄επίφαση.

Το ενδιαφέρον της αυτό μεταφράστηκε άμεσα σε σπουδές για να αποκτήσει πτυχίο νομικής και να μπορεί να αναλαμβάνει την εκπροσώπηση τέτοιων ανθρώπων. Σκοπεύει μάλιστα να το κάνει δωρεάν, ενώ έχει στα πλάνα της να ιδρύσει έναν αντίστοιχο οργανισμό.

Όλα αυτά δείχνουν ένα πρόσωπο με κίνητρα, με βλέψεις, μα και ένα πρόσωπο που θέλει να προσφέρει. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως μέχρι σήμερα δεν έχει προσφέρει, γιατί κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσα λεφτά μπορεί να δίνει σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς κτλ. Σίγουρα σκέφτεται οικονομοτεχνικά, υπάρχει η έννοια του κέρδους στο μυαλό της. Κέρδος είτε χρηματικό είτε σε επίπεδο φήμης, στο image της.

Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός πως μιλάμε για μια γυναίκα που, έχοντας σαφώς την ευκολία της περιουσίας της, θέλει να εγκαθιδρύσει μια νέα εποχή στη ζωή της, θέλει να εισάγει μια νέα αντίληψη του εαυτού της στο μυαλό της κοινής γνώμης.

Δεν θέλει να είναι η γυναίκα που πουλάει προϊόντα αισθητικής και καλλυντικά ή αυτή που έχει ένα ριάλιτι για τη ζωή της. Δεν τα αποσιωπά αυτά. Απλώς θέλει να τα τοποθετήσει για λίγο στην άκρη του κάδρου της ζωής της.

Στο όνομα μιας κάποιας δημοκρατίας όμως και στο όνομα αυτής της ηλίθιας ατάκας «είναι η άποψη μου, τι να κάνω;», πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να την υποβιβάζουν αποκαλώντας την «πουτ..α» και άλλα τέτοια ωραία που στην ουσία δείχνουν το ποιόν αυτών που τα λένε κι όχι αυτών που αφορούν.

Η άποψη είναι κάτι ρέον. Τα πάντα είναι ρέοντα. Όχι κατά τον Ηράκλειτο μόνο. Αλλά κατά την εμπειρία του καθενός. Αν δε μπορείς να αποδεχτείς την αλλαγή, μάντεψε…Η αλλαγή δεν θα σε ρωτήσει και θα γίνει. Κι αν δεν στην έδειχναν, δεν θα την έπαιρνες χαμπάρι.

Δημοκρατία δε σημαίνει να λες ό,τι σου κατέβει. Σημαίνει να εναρμονίζεσαι πρωτίστως με τις υποχρεώσεις και δευτερευόντως με τα δικαιώματα  που απολαμβάνουν, ή θα έπρεπε να απολαμβάνουν όλοι.

Η Κιμ Καρντάσιαν δεν είναι πια αυτό που χυδαία αποκαλούσαν πολλοί «πουτ..α». Είναι μια γυναίκα που θέλει να προσφέρει καλύτερες συνθήκες σε κάποιους ανθρώπους που αδικήθηκαν ή δεν τους αξίζει άλλο η τιμωρία. Είναι μια γυναίκα που ίσως σε 5 χρόνια να κάθεται στον Λευκό Οίκο ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το ότι μπορεί να ανεβάζει μια φωτογραφία της με εσώρουχα στο Instagram ή να φωτογραφίζεται γυμνή, δεν την καθιστά κάτι λιγότερο ή περισσότερο από μια γυναίκα, από έναν άνθρωπο που, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, δεν της αξίζει η υποτίμηση κι η αγένεια.

Προφανώς το να την κρίνουμε εμείς, δεν είναι κάτι που την αγγίζει και το κείμενο δεν αφορά τόσο αυτή, όσο άλλες, λιγότερο δυνατές οικονομικά γυναίκες και με μικρότερη φήμη. Γυναίκες που θα καταβληθούν από την αντιμετώπιση του κόσμου που δεν αλλάζει και τις εμποδίζει από το να εξελιχθούν!