Το διεμφυλικό μοντέλο Καίτη Γκραμμά –που γνωρίσαμε γιατί για λόγους γραφειοκρατίας δεν κατάφερε να βρεθεί στις φιναλίστ του Next Top Model, διηγείται την ιστορία της στο People, μιλώντας για τη λυτρωτική για εκείνη απόφαση να γίνει μοντέλο.

Αποφάσισες να γίνεις μοντέλο στα 14 σου χρόνια. Τι σε γοητεύει σε αυτό το χώρο;

Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με το μόντελιγκ, δεν ήξερα τι είναι. Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στα ψηλοτάκουνα στα 14 μου χρόνια και ένιωσα μια εσωτερική δύναμη και χαρά, δεν ήξερα από πού πήγαζε. Απλά επί ένα χρόνο έβαζα ξυπνητήρι και ανέβαινα πάνω στα τακούνια στις 3.00 τα ξημερώματα και περπατούσα για δύο ώρες. Για πρώτη φορά στα 15 μου είδα στο YouTube μια πασαρέλα μόδας κι έκανα αμέσως τη σύνδεση στο μυαλό μου. Είδα όμορφα κορίτσια να περπατάνε πάνω στα τακούνια και να τις βλέπει ο κόσμος, ενώ εγώ ήμουν κλεισμένη στο δωμάτιό μου και δεν ήθελα να το δει κανείς. Τότε είπα «θέλω να περπατάω με τακούνια και να με βλέπει ο κόσμος». Από την ημέρα που πήρα την απόφαση να περάσω από το σκοτάδι στο φως έβαλα στόχο το μόντελιγκ.

Γιατί το έκανες κρυφά;

Από 4 χρόνων αισθανόμουν ότι είμαι κορίτσι και το έλεγα στους γονείς μου με τον παιδικό αυθορμητισμό μου. Τους έλεγα ότι στις Απόκριες θέλω να ντυθώ με κοριτσίστικες αποκριάτικες στολές. Ήμουν στο δωμάτιό μου και προσευχόμουν να έρθει μια νεράιδα και να με κάνει γυναίκα. Έμαθα τι είναι trans άνθρωπος από την Isis King, που ήταν η πρώτη transgender υποψήφια στο America’s Next Top Model. Τότε ήταν που άρχισα να μαθαίνω τι σημαίνει «επαναπροσδιορισμός φύλου». Τότε είπα στον εαυτό μου «είναι η μόνη σου ελπίδα».

Ένιωθες εγκλωβισμένη στο σώμα σου;

Δεν νιώθεις απλά εγκλωβισμένη. Μιλάμε για μια ύψιστη μορφή της διαταραχής ταυτότητας φύλου, μιας επίσημης αναγνωρισμένης νόσου από την παγκόσμια ψυχιατρική κοινότητα που δεν επιδέχεται θεραπεία. Έχει πολλές διαβαθμίσεις. Μπορεί να μη θέλεις να πειράξεις τα γεννητικά σου όργανα. Εγώ από τα 12 μου χρόνια περίπου ένιωθα την ύψιστη μορφή της διαταραχής ταυτότητας φύλου. Ένιωθα μίσος για τα γεννητικά μου όργανα. Όταν νιώθεις μίσος για ένα μέρος του σώματός σου, όταν είσαι γυμνή μπροστά στον καθρέφτη και λες σε αυτό το κομμάτι του σώματός σου «εσύ φταις για όλα τα αρνητικά που συμβαίνουν στη ζωή μου», είναι ένα συναίσθημα που, αν δεν το βιώσει ένας άνθρωπος, δεν μπορεί να το καταλάβει.

Όταν πήγατε οικογενειακώς σε ψυχολόγο, έγινε κάποια προσπάθεια να αλλάξεις γνώμη;

Μέχρι και τη στιγμή που παρουσιάστηκε μπροστά τους η Καίτη Γκραμμά, οι γονείς μου ήλπιζαν ότι θα αλλάξω γνώμη κι αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Κανένας γονιός δεν θέλει να βιώσει το παιδί του όλη αυτή τη διαδικασία. Οι εικόνες που έχει η ελληνική κοινωνία από τα trans άτομα είναι ότι οι περισσότερες είναι καρικατούρες, αθάνατη ελληνική τρασίλα των 90s, και οι άλλες μισές πόρνες. Στα 16 μου η μητέρα μου μου έλεγε «δεν θα καταφέρεις τίποτα άλλο στη ζωή σου πέρα από το να γίνεις μια φθηνή πόρνη στην οδό Γιαννιτσών». Τότε στενoχωριόμουν. Υπήρχαν καβγάδες, φωνές, κλάματα. Όμως δεν έφταιγε η μαμά μου, ούτε την κατηγορώ. Τώρα χαίρομαι γιατί με έκανε να καταλάβω την τόσο λάθος αντίληψη που είχε, με αποτέλεσμα να μην καταδεχτώ ποτέ να καταφύγω στον αγοραίο έρωτα. Άλλη μια φυσιολογική αντίδρασή της ήταν όταν, στα 17 μου, έλεγε ότι δεν θα παντρευτώ ποτέ, γιατί κανένας άντρας δεν θα δεχτεί μια γυναίκα που ήταν άντρας. Ξεκινήσαμε την ψυχοθεραπεία με την ελπίδα να αλλάξω γνώμη. Στην πορεία των συνεδριάσεων ο ψυχολόγος τούς βεβαίωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί, γιατί δεν είναι μια συνειδητή επιλογή και έτσι αρχίσαμε να μαθαίνουμε πώς θα το διαχειριστούμε.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.